chaiwithlakshmi# – The Myth About Urban Indian Slums

While most of us may think that urban slums have electricity and toilets of some sort, they don’t. And there are nearly 35000 such slums in India. It may be hard to believe, but the population from these slums is an active contributor to the country’s economy and a highly effective participant in the urban work force! It is time that this population wasn’t turned a blind eye to.

Taking a step in the direction of inclusion and development is a small team from Australia – Pollinate Energy. They are creating affordable products for lighting and electricity. Soon, they hope to create products for sanitation and cooking too.
In this video, I catch up with Ben and Monique from Pollinate to understand their efforts, what’s it’s meant to work in Indian slums and their vision for the business.

This video was filmed at Sankalp Summit in Mumbai, India. Sankalp is an Intellecap initiative. Discover more at http://www.sankalpforum.com

 

Bookmark and Share

Berliner Kurier – Das ist nicht Bombay, das ist Berlin!

BerlinSlum

Foto: Sabeth Stickforth

KREUZBERG. Juni 2014. Zwischen Müll und Dreck, zwischen Spree und Schlesischer Straße: Hinter zuplakatierten Bauzäunen wächst ein wahrer Slum, in dem Lebensbedingungen wie in Armenvierteln von Bombay herrschen. Oder in Favelas brasilianischer Mega-Städte. Es sind etwa 30 Bretterbuden, Wellblechhütten und Zelte – zusammengeschustert zu einer kleinen Stadt. Mitten in Berlin. In Deutschland.

See more: http://mobil.berliner-kurier.de/die-slums-von-kreuzberg

Bookmark and Share

Geneva Global & the Legatum Foundation – Transforming Slums

June 2014. An initiative led by Geneva Global and the Legatum Foundation to explore and expand thinking and perspectives about the phenomenon of slums and urbanization around the world and to propose tangible innovative, game-changing interventions for transformation.

Why Focus on Slums?
There are over one billion people currently living in slums, which is about one-third of the urban population in developing countries. This number will likely double by 2030, making the topic of slum transformation an urgent priority.

In response, the Legatum Foundation, and its philanthropic advisor, Geneva Global, are developing a program to tackle the issue. As a first step, we are working to convene a range of thought leaders to examine the topic from both from a philosophical standpoint (Why do slums exist? Should we be helping?) as well as practical standpoint (What can be done to improve conditions? What’s the best way to address the root causes?).

Held on 25-26 June in Dubai, the intent of the event is to understand the slum sector in greater detail and identify gaps and opportunities.

Bookmark and Share

#LAB/Werken aan een droom – Het Marcus Lutherus Huis ~ Complexe zorg radicaal anders organiseren

981745_485317731547957_58717943_o

Marc van Uchelen

In ZorgLab2015 besteden we aandacht aan een aantal pioniers die zich vanuit hun ervaringen met de zorg actief inzetten voor het vinden van nieuwe oplossingen en de opzet van een ander soort voorzieningen. Hanna Joosten is zo’n pionier. In deze uitvoerige introductie lichten we toe wat haar beweegt om een bestaan als theatermaker in te ruilen voor ondernemerschap in de zorg. En we volgen de eerste prille stappen die ze zet om haar idealen te verwezenlijken. In volgende publicaties zal ZorgLab2015 regelmatig stilstaan bij de successen die ze boekt, maar ook bij de tegenslagen en valkuilen die onderweg ongetwijfeld nog op haar pad komen.

Het moment dat ze besloot om voor een carrière in de zorg te kiezen, herinnert Hanna zich nog heel scherp. Dat was in 2013, in de nacht nadat haar broer Marc van Uchelen overleed. ‘Die nacht droomde ik van hem. Al van jongs af aan bewonderde ik hem mateloos, ik voelde me heel erg met hem verbonden, we waren hecht. In mijn droom waren we de fundering aan het leggen van een huis. De cementmolen draaide op volle toeren en onze kleren zaten onder het gruis. Hij straalde van geluk.’

De dood van haar broer was het trieste einde van een zoektocht naar hulp en erkenning voor zijn psychische problemen. De hulpverlening heeft stelselmatig de ernst van de situatie niet goed ingeschat, ondanks zijn herhaaldelijk aandringen om hem op te nemen, blikt ze een jaar na zijn dood terug. Hanna heeft zich hier lange tijd heel machteloos bij gevoeld. Zij is er nog steeds van overtuigd dat haar broer met de juiste hulp en meer persoonlijke aandacht nu nog in leven zou zijn.
Dat hij na zijn overlijden bij haar in deze droom verscheen, was voor haar het ultieme teken dat het plan waar ze het met hun tweeën zo vaak over hadden, nu echt door moest gaan: een passende zorgvoorziening voor hun moeder. Maar niet alleen voor haar, ook voor al die andere mensen die een speciaal soort behandeling op maat nodig hebben waar de huidige zorg niet in voorziet. Voor hun moeder is dat intensieve zorg in een rustgevende omgeving. Ze hebben alles afgezocht naar zo’n plek, maar niks gevonden. Tijdens een van de vele gesprekken met haar broer hierover had Hanna al eens opgeworpen om die zorg dan maar zelf te organiseren. Dat leek hem wel wat. De draaiende cementmolen in haar droom was het laatste duwtje dat ze nodig had om daar werk van te maken.

Inspirerend voorbeeld
Voordat we van wal steken over de ziektegeschiedenis van haar moeder wil Hanna wel kwijt dat er in Nederland weliswaar veel geld beschikbaar is voor de zorg, maar dat de geldstromen veel efficiënter benut kunnen worden. Op vrijwel alle gebieden, is haar inschatting. Ze ziet de bureaucratie enorme hoeveelheden geld opslorpen, dat geldt allereerst voor de overhead, maar net zo goed ook voor de verspilling van materialen. Nog zo’n kostenpost die fors omlaag kan. De bezuinigingen die op de loer liggen, zijn wat haar betreft een extra reden om eens heel kritisch na te denken over de toekomst van de zorg. Toch is er ook een keerzijde, want ze ziet juist in deze tijd ongekende mogelijkheden om een radicaal andere weg in te slaan en de zorg op een hele nieuwe manier te organiseren. Het afgelopen jaar heeft ze veel over de zorg gelezen, uitvoerig om zich heen gekeken en met uiteenlopende deskundigen gesproken. Op de tafel in haar huiskamer ligt een boek met de titel Sekem, daarin is het levensverhaal te lezen van de Egyptische wetenschapper Ibrahim Abouleish. Die besloot na zijn studie en een carrière in Oostenrijk terug te keren naar zijn geboorteland en daar, dwars tegen de politieke en economische verdrukking in, op een afgelegen plek in de woestijn, zijn droom in praktijk te brengen. Hij stichtte daar in 1977 SEKEM, een oase waar ruim 2.000 mensen samen groenten en katoen verbouwen en levensmiddelen, textiel en geneesmiddelen produceren. Mensen met verschillende nationaliteiten en culturele achtergronden vormen er nog altijd samen een community. Met uiteenlopende voorzieningen als beroepsopleidingen, een medisch centrum, een centrum voor kunst en wetenschap. Een visionair die volhardt en de daad bij het woord voegt. ‘Zijn verhaal is een inspirerend voorbeeld voor mij,’ vertelt Hanna. Read more

Bookmark and Share

Dan Hancox – Spain’s Empty Housing Project Valdeluz

newsweek.com. June 2014. The first thing you notice in Valdeluz, Spain is the wind. It meets no resistance as it blows hard and loud across empty lots where apartment blocks were meant to stand. Roads that appear on Google Maps go nowhere and have no names. Some 40 miles from Madrid, Valdeluz was conceived at the height of what is sometimes called Spain’s economic miracle. In a Catholic nation, whose faith has declined substantially during its three decades of democracy, there is an increasing reluctance to believe in miracles of any kind.

Spain’s economic crisis now feels so deep, lasting and all-pervasive, it’s hard for many to recall how different the atmosphere was during the economic boom. A huge influx of immigrant labor, tourists and expatriate house buyers after Spain joined the European Union in 1986, and the launch of the euro, in 1999, helped the economy to soar. After decades of backwardness, Spain opened its cultural riches to the world, and the world came to visit: It is second only to the United States in revenue from international tourism.

Read more: http://www.newsweek.com/nobody-gets-out-here-alive

Bookmark and Share

Call For Papers ~ Ephemera – The Labour Of Academia

ephemeralogoIt is well known that the purpose of the contemporary university is being radically transformed by the encroachment of corporate imperatives into higher education (Beverungen, et al., 2008; Svensson, et al., 2010;). This has inevitable consequences for managerial interventions, research audits and funding structures. But it also impacts on the working conditions of academic staff in university institutions in terms of teaching, research, administration and public engagement. Focusing on this level of analysis, the special issue seeks to explore questions about how the work of scholars is being shaped, managed and controlled under the burgeoning regime of ‘academic capitalism’ (Rhoades and Slaughter, 2004) and in turn to ask what might be done about it.

There is a case to be made that the modern university is founded on principles of rationalization and bureaucratization; there has always been a close link between money, markets and higher education (Collini, 2013). But the massification of higher education in recent years, combined with efforts to reduce the reliance on state funding, has led to the university being managed in much the same way as any other large industrial organization (Morley, 2003; Deem, et al., 2007). This is particularly pronounced in an economy that privileges knowledge-based labour over other forms of productive activity, which underlines Bill Readings’ (1996: 22) point that the university is not just being run
like a corporation – it is a corporation. We witness this trend in the increasing prominence of mission statements, university branding and cost-benefit analysis (Bok, 2009). We also see it in the introduction of tuition fees, which turns students into consumers, universities into service-providers, and degree programmes into investment projects (Lawrence and Sharma, 2002). Universities are now in the business of selling intangible goods, not least of all the ineffable product of ‘employability’ (Chertkovskaya, et al., 2013).

In parallel, there has been a marked intensification of academic labour in recent years, manifested in higher work-loads, longer hours, precarious contracts and more invasive management control via performance indicators such as TQM and the balanced scorecard (Morley and Walsh, 1996; Bryson, 2004; Archer, 2008; Bousquet, 2008; Clarke, et al., 2012). The personal and professional lives of academic staff are deeply affected by such changes in the structures of higher education, leading to increased stress, alienation, feelings of guilt and other negative emotions (Ogbonna and Harris, 2004).

While many scholars suffer under these conditions, others find themselves adapting to the tenets of academic enterprise culture in order to seek out opportunities for career development and professional advancement. The consequences for the quality of scholarship, however, may be far from positive. Indeed, recent studies suggest that academics may be more willing to ‘play the publication game’ at the expense of genuine critical inquiry (Butler and Spoelstra, 2014). There is a palpable sense that ‘journal list fetishism’ (Willmott, 2011) is coming to shape not only patterns of knowledge production in higher education but also how academics are coming to relate to themselves and their own research. These trends suggest that the Humboldtian idea of the university – which measures the value of scientific-philosophical knowledge (Wissenschaft) according to the degree of cultivation (Bildung) it produces – has been superseded by a regime based on journal rankings, citation rates, impact factors and other quantitative metrics used to assess and reward research ‘output’ (Lucas, 2006). Read more

Bookmark and Share

  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    Or:
    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    BIC ABNANL2A
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter


  • Ads by Google
  • Archives