Laura Amaya – From Bogotá To Bombay: How The World’s ‘Village-Cities’ Facilitate Change

Photo: stealmag.com

Photo: stealmag.com

stealmag.com. October 2014. Perched behind the fog that conceals Bogotá’s mountains is William Oquendo’s house. It is a labyrinth of doors and windows, wherein a bedroom opens into the kitchen and a bathroom vents out into the living room.

Five thousand 5,000 kilometers away in Rio de Janeiro, Gilson Fumaça lives on the terrace level of a three-story house built by his grandfather, his father, and now himself. It’s sturdy; made out of brick and mortar on the ground floor, concrete on the second, and a haphazard combination of zinc roof tiles and loose bricks on the third. The last is Gilson’s contribution, which he will improve as his income level rises.

On the other side of the world in Bombay (Mumbai since 1995), houses encroach on the railway tracks, built and rebuilt after innumerable demolition efforts. “The physical landscape of the city is in perpetual motion,” Suketu Mehta observes in ‘Maximum City.’ Shacks are built out of bamboo sticks and plastic bags; families live on sidewalks and under flyovers in precarious homes constructed with their hands. And while Dharavi—reportedly the largest slum in Asia—has better quality housing, running water, electricity and secure land tenure, this is not the case for most of the new migrants into the city.

Read more: http://stealmag.com/architecture/

Bookmark and Share

Garikai Chaunza – Zimbabwe’s High Court Stays House Demolitions, Thousands Already Homeless

Photo: www.newzimbabwe.com

Photo: www.newzimbabwe.com

fsrn.org. October 2014. In Zimbabwe, a court has ordered the government to halt a program of evictions and demolitions that has already rendered about three thousand families homeless. As the rainy season approaches, it’s unclear if officials will appeal the decision. Garikai Chaunza reports.

The high court has ordered the government to stop demolishing homes in Harare and Chitungwiza, a bedroom community about fifteen miles southeast of the capital. In his ruling, Justice Nicholas Mathonsi said the demolitions were unlawful, adding that the action was a gross abuse of human rights.
The demolitions began in September, despite the country’s recently-adopted constitution that guarantees every citizen the right to shelter. Residents say their homes were legally built, but officials claim otherwise.

“They demolished my house and all the property inside, beds, kitchen units and other household appliances,” says Peter Makani, a 28-year-old father of two whose house in the Epworth area of Harare was razed. He told FSRN that police, “started firing the tear gas so that people could flee away before they demolish the houses.” Makani says local council officials granted him a residential stand – or approval — to build his house in 2011, and he was surprised to see the same authorities violently evicting his family.

The houses in question were built under electric cables or on areas reserved for recreational facilities and wetlands. Residents say elected officials with the two local authorities granted the land allocations when they were campaigning during last year’s national elections.
Officials have not issued a public statement following the judgment.

Read more: http://fsrn.org/thousands-already-homeless/

Bookmark and Share

David Armitage & Jo Guldi – Bonfire Of The Humanities

150px-Wooden_hourglass_3Public debate is afflicted by short-term thinking – how did history abdicate its role of inspiring the longer view?

aeon.co. October 2014. It has long been fashionable to say that the globe is shrinking. In the wake of the telegraph, the steamship and the railway, thinkers from the late 19th century onwards often wrote of space and time being annihilated by new technologies. In our current age of jet travel and the internet, we often hear that the world is flat, and that we live in a global village. Time has also been compressed. Timespans ranging from a few months to a few years determine most formal planning and decision-making – by corporations, governments, non-governmental organisations and international bodies. Quarterly reporting by companies; electoral cycles of 18 months to seven years; planning horizons of one to five years: these are the usual temporal boundaries of our hot, crowded, and flattened little world. In the 1980s, this myopic vision found a name: short-termism.

Read morehttp://aeon.co/how-history-forgot-its-role-in-public-debate/

Bookmark and Share

Toolkit dementievriendelijk ontwerpen ~ Hoe een architect kan helpen om langer thuis te blijven wonen

aap-noot-miesOktober 2014. Een gladde, glimmende vloer, chloorlucht in de keuken en bewegende gordijnen, het is allemaal not done. Wel aan te raden is het gebruik van absorberende, geluiddempende materialen, zware gordijnen, een keuken die naar eten ruikt en een badkamer naar zeep. Zo maar een greep uit de tips van de Toolkit Dementievriendelijk Ontwerpen, ontwikkeld door KAW architecten in opdracht van Kenniscentrum Wonen-zorg van Actiz Aedes. De auteurs bieden een overzichtelijke lijst do’s en don’ts die van nut zijn bij het ontwerpen en inrichten van woonruimtes voor mensen met dementie.

De uitgave bestaat uit drie delen, het eerste deel is thematisch van opzet, met aandacht voor de zintuigelijke waarnemingen. Het tweede deel gaat over aanpassingen in een zelfstandige woning. Het derde deel behandelt de tips waar rekening mee gehouden moet worden in een zorgcomplex. Met een indeling in geschikt en ongeschikt en door foto’s met foute voorbeelden, een rood kruis wordt in één oogopslag duidelijk gemaakt wat wel en niet aan te bevelen is. Maar de belangrijkste tip van deze uitgave staat in de inleiding. Dat is het advies aan ontwerpers om als het ware in de huid te kruipen van iemand met dementie en zich tevoren in te leven hoe deze een ruimte ervaart. De auteurs hebben zich intensief in de materie verdiept, valt ook op te maken uit de uitgebreide documentatie. Op basis van al die kennis komen ze tot hele praktische tips die ontwerpers ongetwijfeld veel houvast bieden. Toch ligt juist hier de Achilleshiel van deze prachtige catalogus. Want uit de introductie op het onderwerp valt op te maken dat een ontwerper niet kan volstaan met het afvinken van deze checklist, terwijl de Toolkit daartoe juist wel heel erg uitnodigt.

Overbruggen van twee werelden
Voor mensen die het besef van tijd en ruimte langzaam kwijtraken, is de indeling van een huis heel erg belangrijk, net als de inrichting van de woonruimte. Dementie is een complexe ziekte en mensen met dementie zijn niet over één kam te scheren, het gaat om mensen van vlees en bloed met een eigen achtergrond. Vandaar dat er rekening gehouden moet worden met een grote diversiteit in de aard en intensiteit van hun beperkingen en verschillen in stadia van dementie die te onderscheiden zijn. Dit vraagt heel veel van een ontwerper. Naast zijn vakkennis vereist dit ook inzicht in de betekenis van de beperkingen in het dagelijks leven van mensen en inlevingsvermogen in de dilemma’s waar ze tegen aanlopen. Het is lastig om het verschil te overbruggen tussen de wereld van het ontwerp en design en de complexe en kwijnende werkelijkheid van mensen met geheugenproblemen en toenemende dementie. Hier ligt nog wel een uitdaging voor een vervolguitgave.

Gigantische markt
Het thema komt regelmatig langs in het nieuws: de dubbele vergrijzing en in het kielzog hiervan het groeiend aantal mensen met dementie. Alles wijst er op dat het om een urgent maatschappelijk probleem gaat. De zorg krijgt het hier de komende decennia nog druk mee. Te meer omdat er binnen afzienbare tijd geen medicijnen op de markt komen om deze ziekte de kop in te drukken. Vandaar ook dat de overheid haast maakt met maatregelen om de kosten voor de zorg in de hand te houden. Bijvoorbeeld door het gebruik van woon- en zorgvoorzieningen af te remmen. En het beleid er op te richten dat mensen met ernstige geheugenproblemen of dementie langer thuis blijven wonen. Dit laatste ligt overigens voor de hand, want dit is in het algemeen ook de wens van ouderen zelf. Toch is nu al te voorzien dat het gros van de huizen niet voldoet aan de toekomstige eisen die samenhangen met de ouderdom en dementie. Goed beschouwd ligt hier een gigantische markt voor het bouwen en levensloopbestendig maken van woningen voor deze doelgroep. Ook de zorg is gebaat bij beter aangepaste huisvesting, want hun werkdruk wordt ontlast als er in woningen voldoende rekening wordt gehouden met de beperkingen vanhun cliënten. Want naast meer mantelzorg en de introductie van slimme technische hulpmiddelen, kan ook het aanpassen van huizen soelaas bieden om dementerenden langer thuis te laten wonen. Read more

Bookmark and Share

Childhood

There are perhaps no days of our childhood we lived so fully as those we spent with a favorite book – Marcel Proust

balderBW

Bookmark and Share

Dan McQuillan – Smart Slums: Utopian Or Dystopian Vision Of The Future?

Photo:  en.wikipedia.org

Songdo – South Korea Photo: en.wikipedia.org

theguardian.com. October 2014. Life in a smart city is a frictionless; free of traffic congestion, optimally lit, with everything from bins to buildings constantly reporting their status and managing their interactions with residents. The smart slum is still a peripheral idea, but we can speculate on the likely impact of extending this ‘smartness’ to slums and make two competing claims. Firstly, that development professionals should be wary of smart slums repeating some of the negative impacts of ICT4D; and secondly, that a push for smart slums could be appropriated for social justice.

The idea of the smart city is a vision of a networked urbanism. The promise is that environmental monitoring and feedback from embedded sensors everywhere will simultaneously deliver greener and more productive cities. The idea has been most fully materialised in brand new cities like Songdo in South Korea but is spreading to established urban centres like San Francisco, Amsterdam and Madrid.

Read more: http://www.theguardian.com/smart-slums-smart-city

Bookmark and Share

  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    Or:
    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    BIC ABNANL2A
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives