The World Bank – Urban China ~ Toward Efficient, Inclusive, and Sustainable Urbanization

By 2030, up to 70% of the Chinese population – some one billion – will be living in cities. How could China prepare for that? Find the answers in the report “Urban China: Toward Efficient, Inclusive and Sustainable Urbanization”, as World Bank Country Director for China Klaus Rohland introduces it.

Download the report: https://openknowledge.worldbank.org/handle/10986/18865

In the last 30 years, China’s record economic growth lifted half a billion people out of poverty, with rapid urbanization providing abundant labor, cheap land, and good infrastructure. While China has avoided some of the common ills of urbanization, strains are showing as inefficient land development leads to urban sprawl and ghost towns, pollution threatens people’s health, and farmland and water resources are becoming scarce. With China’s urban population projected to rise to about one billion – or close to 70 percent of the country’s population – by 2030, China’s leaders are seeking a more coordinated urbanization process. Urban China is a joint research report by a team from the World Bank and the Development Research Center of China’s State Council which was established to address the challenges and opportunities of urbanization in China and to help China forge a new model of urbanization. The report takes as its point of departure the conviction that China’s urbanization can become more efficient, inclusive, and sustainable. However, it stresses that achieving this vision will require strong support from both government and the markets for policy reforms in a number of area. The report proposes six main areas for reform: first, amending land management institutions to foster more efficient land use, denser cities, modernized agriculture, and more equitable wealth distribution; second, adjusting the hukou household registration system to increase labor mobility and provide urban migrant workers equal access to a common standard of public services; third, placing urban finances on a more sustainable footing while fostering financial discipline among local governments; fourth, improving urban planning to enhance connectivity and encourage scale and agglomeration economies; fifth, reducing environmental pressures through more efficient resource management; and sixth, improving governance at the local level.

Citation: “World Bank; Development Research Center of the State Council, the People’s Republic of China. 2014. Urban China : Toward Efficient, Inclusive, and Sustainable Urbanization. Washington, DC: World Bank. © World Bank. https://openknowledge.worldbank.org/handle/10986/18865 License: CC BY 3.0 IGO.”

Dagblad Trouw – Guy Geltner – Geldbeluste uitgevers bedreigen wetenschap

Dagblad Trouw. Oktober 2014. Net als veel academici, word ik regelmatig gevraagd een wetenschappelijk artikel te ‘peer reviewen’. In tegenstelling tot veel collega’s baseer ik mijn reactie op een dergelijk verzoek sinds kort op de vraag of de uitgever zijn kopij beschikbaar stelt aan een breder publiek.
Waar we voorheen bezorgd waren dat het grote publiek ons werk niet begreep, is het probleem vandaag dat de geïnteresseerde leek het zich niet kan veroorloven. Het merendeel van de tijdschriftartikelen verdwijnt achter betaalmuren.
Als professioneel academicus of lid van een universiteitsbibliotheek zou de toegang tot de laatste wetenschappelijke inzichten geen probleem mogen zijn, maar tegenwoordig hangt dit af van de bulkcontracten die universiteiten met grote uitgevers sluiten. Dergelijke contracten worden jaarlijks getekend, waarmee miljoenen euro’s gemeenschapsgeld naar doorgaans particuliere partijen vloeit.

Op perverse wijze wordt publiekelijk gefinancierde wetenschap geproduceerd door publiekelijk gefinancierde wetenschappers tegen woekerprijzen verkocht aan het publiek dat het onderzoek in eerste instantie mogelijk maakte. Het enige ‘publieke’ aspect aan het merendeel van de wetenschappelijke tijdschriften is dat zij in handen zijn van uitgevers met een beursnotering (Elsevier, Taylor & Francis, Springer, Wiley).

Lees verder: http://m.trouw.nl/Geldbeluste-uitgevers

Mark Napier – Africa’s Growing Cities: How Do People Adapt?

Zinceldis.org. October 2014. With World Habitat Day on October 6, Dr. Mark Napier provides a timely insight on the urgent need to address unequal access to land and property. Specifically he reflects on how African cities grow and the way poor people can integrate themselves into urban economies – as explored in more detail in his recently released book, Trading Places: accessing land in African cities.

Debates about housing and land in African cities have tended to take place around a few key themes: rapid urbanisation, lack of urban planning, limited investment in urban infrastructure, the formation and perpetuation of slums, inappropriate building standards, insecure tenure and evictions, and poor living conditions, to mention a few. The Millennium Development Goals gave high priority to the issue by aiming to improve the lives of many people living in slums. More recently the discussion has grown to encompass the predicted effects of climate change, vulnerability to a variety of urban disasters, and what to do about this at a city-wide level. Many agencies are mulling this over when discussing how to frame the Post-2015 Agenda.

Read more: http://www.eldis.org/go/africa-s-growing-cities

‘Give Slum Dwellers A Voice’, Secretary-General Says In Message For World Habitat Day

UN Secretary-General Ban Ki-moon

UN Secretary-General Ban Ki-moon

New York, 6 October 2014. UN Secretary-General Ban Ki-moon’s message on World Habitat Day, to be observed on 6 October:

Over the past decade, efforts under the Millennium Development Goals have cut the proportion of people living in slums by more than half.  Yet, over the same period, rapid urbanization, especially in the developing world, has seen overall slum populations rise.  In some parts of sub-Saharan Africa, as many as 70 per cent of urban dwellers live in slums and informal settlements.
Slums are often located on the least desirable and appropriate land, such as flood plains and steep hillsides, and are inherently vulnerable to the increasingly severe weather events that climate change is causing.  Many of the people who inhabit slums were pushed to migrate by the lack of opportunities in rural areas or their countries of origin.  They regularly lack basic services such as water, sanitation, electricity and street lighting.  Crime is often endemic, with women and girls particularly at risk.  Unemployment, underemployment and the cost of transport to distant places of work add further hardship.
To achieve sustainable development and a life of dignity for all, we must address these issues.  This year, World Habitat Day is devoted to giving a voice to slum dwellers.  Often, people in the slums live in near-anonymity — no address, no census and no idea when their living conditions will improve.  By learning from their experiences, city planners and policymakers can enhance the well-being of a significant portion of the human family.  Let us hear from people who live in slums what has worked and what has not — and what we need to do.

Read more: http://unhabitat.org/give-slum-dwellers-a-voice

Alan Mwendwa – UN Urges Widespread Improvement Of World’s Urban Slums

Source: human-wrongs-watch.net

Source: human-wrongs-watch.net

urbangateway.org. October 2014. With a quarter of the world’s population living in urban slums, a sustainable response to improving the living conditions of the urban poor is becoming increasingly necessary, the United Nations agency tasked with promoting environmentally and socially sustainable cities and towns said today.

In a press release made available ahead of World Habitat Day, UN Habitat warned that urban poverty was not just a present problem affecting today’s metropolitan environments but “an ever-growing concern posing development and humanitarian threats to humankind.”
The theme of this year’s World Habitat Day, observed annually on the first Monday of October, is Voices from the Slums – an effort to highlight the hardships of slum living through the voices of the urban poor while also giving rise to their experiences and ideas about improving their living conditions.
The UN agency voiced hope that the upcoming observance would also contribute to a policy dialogue that focuses on the broad range of issues related to the integration of life in the slum into the city; identify policy formulation and capacity development issues in which the UN can offer significant contributions; and identify key stakeholders in slum upgrading and adequate housing and actively engaging them in further discussions.

Read more: http://www.urbangateway.org/un-urges-widespread-improvement

Het Odensehuis – Een innovatief clubhuis voor wie te maken heeft met dementie

de-mens-zie festival 12 april 2014

de-mens-zie festival
12 april 2014

Oktober 2014. Het Odensehuis viert dit jaar zijn eerste jubileum, het inloophuis voor en door mensen met beginnende dementie en hun naasten bestaat vijf jaar. Twee jaar eerder, in 2007, staken een aantal Amsterdammers die persoonlijk en professioneel betrokken zijn bij dit onderwerp, de koppen bij elkaar. Zij vonden dat er een plek moest komen waar mensen met geheugenproblemen en hun dierbaren al in een vroeg stadium terecht kunnen. Voor informatie en advies, maar ook voor een kop koffie, een goed gesprek of voor culturele activiteiten. Een trefpunt waar ze gelijk vanaf de diagnose en in de verwarrende periode daarna terecht kunnen. Dat blijkt van onschatbare waarde, ook voor het welbevinden in latere stadia van de ziekte. De aanpak van het Odensehuis blijkt een schot in de roos, elders in Amsterdam en door het hele land komen nieuwe Odensehuizen van de grond.

De naam van het Amsterdamse Odensehuis is ontleend aan een tot de verbeelding sprekend ontmoetingscentrum voor mensen met dementie in de Deense stad Odense. De formule in Amsterdam vindt zijn oorsprong in soortgelijke initiatieven in Denemarken en Schotland. Het is een formule die op een aantal essentiële punten afwijkt van reguliere voorzieningen in ons land, zoals de dagopvang, de Alzheimercafés en ontmoetingscentra die in de afgelopen vijftien jaar zijn opgezet door zorginstellingen. Die bieden hulp en ondersteuning vanuit een professionele setting, terwijl het Odensehuis een vrijwilligersinitiatief is. De activiteiten van het Odensehuis worden uitgevoerd vanuit een eigen pand dat qua karakter nog het meest weg heeft van een klassiek clubhuis. Het is een accommodatie voor lotgenoten, in het Odensehuis spreken ze van participanten, die zich daar met hun mantelzorgers en vrijwilligers thuis voelen, ‘onder elkaar’ zijn. Ze ondernemen er ook zelf activiteiten, treden samen naar buiten en komen met verwanten en vrijwilligers op voor hun belangen. De belangstelling voor dit concept groeit en vindt steeds meer navolging. Het Odensehuisbestuur heeft samen met een aantal zorg- en welzijnsorganisaties in de stad de Odense-alliantie opgericht. En een manifest opgesteld met een pleidooi voor verbeteringen in de zorg voor deze groeiende groep Amsterdammers: De Amsterdamse dementiebrief. Die oproep is in 2013 tijdens de Week van de Dementie gepubliceerd. De Odense-alliantie zet zich ook in om het concept van het Odensehuis elders in de stad te introduceren. Er zijn nu op vier locaties in de stad Odensehuizen en twee in Amstelveen. Elders in het land is een Odensehuis gestart Groningen, Vlissingen, Wageningen, Oud-Beijerland en Velsen. In vijf jaar tijd is het aantal Odensehuizen gegroeid naar 11 locaties. Maar daar blijft het niet bij, zo is wel duidelijk. In diverse steden zijn plannen voor zo’n centrum in de maak. En heeft het onlangs geopende Geheugenhuis in Huizen, Noord-Holland, veel weg van deze formule.

Jullie lopen op ons beleid vooruit
Nederland telt bijna een kwart miljoen mensen met dementie, de verwachting is dat dit aantal in 2040 zal verdubbelen naar een half miljoen. Die verdubbeling wordt ook verwacht voor de 85.000 Amsterdammers die door dementie getroffen zijn. Het is een onfortuinlijke keerzijde van de vergrijzing, één op de drie 65-plussers is tegen die tijd dit lot beschoren zolang er geen medicijn tegen deze hardnekkige ziekte gevonden wordt. Op korte termijn ziet het daar niet naar uit. Vergeleken met kanker blijkt het heel moeizaam vooruitgang te boeken bij de behandeling, laat staan de genezing van dementie. Dit voedt dan ook de voorspelling dat dementie hard op weg is om volksziekte nummer één te worden. Dit vooruitzicht krijgt een extra dimensie nu de overheid wil dat mensen met een beperking, dus ook met dementie, langer thuis wil laten wonen. Voor hen geldt het devies dat ze vaker een beroep moeten doen op de steun van mensen in hun omgeving. De drempel naar professionele hulp zal hoger worden evenals de toegang tot woonzorgvoorzieningen. Voor een deel is dit uit kostenoverwegingen, de zorg dreigt onbetaalbaar te worden. Maar er is ook sprake van een paradigmawisseling in het denken over de zorg: een opwaardering van moderne deugden als zelfstandigheid en zelfredzaamheid, een omslag naar activering waar eerder werd gedacht in termen van hulpverlening. Mensen met dementie die hulp nodig hebben, moeten dit in de toekomst allereerst zelf zien te organiseren en hun persoonlijke netwerk aan te spreken. Met als gevolg dat er veel meer op de schouders terecht komen van mantelzorgers en zorgvrijwilligers. Maar ook dat er veel meer behoefte zal zijn aan een uitvalsbasis en trefpunt in de buurt waar deze mensen terecht kunnen. Een voorziening als het Odensehuis voorziet in die behoefte, en kan fungeren als schakel tussen de hulp van professionals en het netwerk van mensen die dementerenden informele steun bieden. Daarmee sluit deze voorziening naadloos aan op de doelstelling van de nieuwe WMO om de regie meer bij mensen zelf te leggen. Met `Jullie lopen op ons beleid vooruit,` complimenteerde staatssecretaris Van Rijn het Odensehuis toen hij daar in november 2013 op werkbezoek was. Read more


  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    Or:
    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    BIC ABNANL2A
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives