“Innovation In Affordable Housing” – An Interview With Moladi’s Hennie Botes

Hennie Botes
Photo: greenleapreview,com

Hennie Botes founded Moladi in 1986, after building a global business as an entrepreneur and inventor.  His ability to think outside the box has led him to found a company that is revolutionizing the affordable housing market through design, innovation, and good-old fashioned ingenuity.

Can you tell us about how Moladi came about? How did you come up with the concept?

Let’s start at the beginning. As it happened, my first invention was a plastic baby bath that fit across the bathtub and gave young mothers an easy and safe way to bathe their newborn children.  The design was sold the world over, and gave me the freedom to found Moladi.

Moladi was the result of my own difficulties with building with brick and mortar.

In South Africa, and many developing countries, we still suffer from a colonial mentality.  Our education system does not teach us how to plant and grow food or build things.  And that is a tragedy. Africa will have to uplift itself, and learn how to build things itself.

The challenge for so many local housing developments is the lack of skill. We know how difficult it was to put bricks on top of each other in a straight line, and, once the wall is built, to plaster it.

Moladi was a way I saw to build a construction system which could evolve into a job-creation tool itself, since it does not require skilled labor – in fact, over 90% of a construction team on a Moladi housing site consists of unskilled laborers.
My first attempts at building the right mold was not exactly a success but the geese on the farm got a dam as result. Gradually, and this the way with all innovation, you learn from your mistakes.  The result was the Moladi building system.

Read more: http://www.greenleapreview.com/innovation-affordable-housing/

Bookmark and Share

Karel Frielink ~ Karel’s Legal Blog

Het advocatenbestaan omvat meer dan werken en ‘bloggen’. Er kan ook elders met het recht worden ‘gespeeld’. Geregeld mag ik in het kader van een seminar, een congres, of een cursus- of studiedag een verhaal houden over een onderwerp dat mij boeit. Enkele van die verhalen heb ik uitgeschreven en die zijn als pdf. te downloaden. Uiteraard is er de nodige zorgvuldigheid betracht bij het maken van deze stukken, maar het is niet raadzaam klakkeloos van de juistheid of volledigheid daarvan uit te gaan. Bovendien zijn het momentopnames: het zou zo maar kunnen dat met de tijd ook het inzicht is voortgeschreden, of dat bepaalde opvattingen of stellingen inmiddels door een wetswijziging of door jurisprudentie achterhaald zijn.

Ga naar: http://www.curacao-law.com/presentaties-karel-dutch/

Bookmark and Share

Noam Chomsky: Trump’s First 100 Days Are Undermining Our Prospects for Survival

Donald Trump
Photo: wikipedia.org

The first 100 days are considered to be a benchmark for presidential performance. This is part of the legacy of FDR, who managed to reshape the US government’s role in the economy within the first 100 days of his administration. However, the fact of the matter is that usually, a first-time president doesn’t have the slightest inkling of what governing from the Oval Office is all about. There’s no better proof of that than the early records of the most recent US presidents, from Nixon to Obama. Nonetheless, no recent US president has demonstrated such an overwhelming ignorance about governing as the current occupant of the White House.

But is Trump’s apparent inability to govern and conduct himself in a remotely conventional manner an innate character flaw or part of a well-conceived strategy aimed at a society that loves reality TV? Is Trump’s fondness for Putin simply an “infatuation” with a strongman and admiration for autocratic rule, or something of a more political and strategic nature? And what does Trump mean when he says “jobs?” In this exclusive Truthout interview, world-revered public intellectual Noam Chomsky shares for the first time his views about the first 100 days of the Trump administration.

C. J. Polychroniou: The first 100 days of Donald Trump in the White House are characterized by complete disrespect for the truth and the freedom of the press and, overall, a style of political leadership that is not merely authoritarian but also smacks of fascism. In your view, is all this part of a preconceived strategy or simply a reflection of the whims of a person with a very fragile ego?

Noam Chomsky: I don’t pretend to have any special insight into the mind of this strange person, though the people around him have been fairly coherent, in particular Steve Bannon, who seems to be the shadowed figure behind the throne.

What is happening before our eyes appears to be a two-pronged operation, I presume planned.

Bannon/Trump (and the pathetic Sean Spicer, who has to defend the latest shenanigans in public) have the task of dominating TV and headlines with one wild performance after another, the assumption apparently being that his fabrications will quickly be forgotten as the next episode displaces them, and the base will be satisfied for a time, believing that their champion is standing up for them. So, who remembers the millions of undocumented immigrants who “voted for Clinton,” or the charge that that really bad guy Obama (“sad!”) literally wiretapped poor Trump — a claim now downgraded to irrelevance, but not withdrawn — and so on? Look how well the birther tales played for many years, ending hilariously with Trump blaming Clinton for initiating the farce.

Meanwhile, the real work is going on more quietly, spearheaded by Paul Ryan, a different and more malicious kind of posturer, who represents the most brutal fringe of the Republican establishment and somehow manages to present himself as a man of ideas, maybe because — as Paul Krugman argues — he rolls up his sleeves and uses PowerPoint. The ideas are quite familiar. They are the standard fare of the component of the Republican establishment dedicated with unusual ferocity to enriching the rich and powerful — bankers, CEOs, and other types who matter — while kicking in the face the vulnerable, the poor and Trump’s rural and working-class constituency. All of this abetted by the ultra-right billionaire cabinet and other appointees, selected very carefully to destroy whatever within their domains might be helpful to mere humans, but not to the chosen few of extreme wealth and power.

The consistency is impressive, if not breathtaking. Read more

Bookmark and Share

Zorg voor ouderen met dementie en de openbare ruimte ~ Wandelen met Alzheimer

Winsum, Molenstraat Foto: wikipedia

Nu ouderen met dementie steeds langer thuis blijven wonen, zijn alle ogen gericht op de zorg aan huis en aanpassingen aan de woning. Toch loont het de moeite om ook eens te kijken naar de openbare ruimte. Valt er iets te beleven voor ze? Nodigt de buurt uit om een frisse neus te halen? En voelen ze zich buitenshuis veilig en comfortabel? Want kwetsbare ouderen die vaker de deur uit komen, blijven langer zelfstandig wonen. Aandacht voor zorg en gezondheid eindigt niet bij de voordeur.

In het dorpscafé in het Noord-Groningse Winsum zijn de Pieterpad-wandelaars te herkennen aan hun rugzakken en robuuste schoenen. Vanaf een tafeltje aan het raam kijken ze uit op De Boog, een stenen brug over het Winsumerdiep dat het dorp in tweeën deelt. Hun wandeling begon 11 kilometer eerder in het wadloopdorp Pieterburen en ze hebben nog zo’n 500 kilometer te gaan voor het eindpunt: de Sint Pietersberg bij Maastricht. Als ík met mijn moeder het café binnenstap, heeft ze een wandeling van nog geen kilometer achter de rug. Voor haar een prestatie van formaat; ze is de 80 ruim gepasseerd en laat ze zich het liefst halen en brengen met de auto.

Daar komt bij, mijn moeder heeft Alzheimer. Dat begon een jaar of vijf geleden vrij onschuldig. Met sleutels die regelmatig zoek waren. Of ze vroeg zich lopend naar de keuken af wat ze daar ook alweer van plan was. Dit stadium van vergeetachtigheid had nog wel zijn charme. Per slot, wie laat nooit ergens een sleutel of beurs liggen? Maar bij beginnende dementie kan het lastig zijn om de ernst van de situatie goed te taxeren. De typische verschijnselen gaan vaak gepaard met de gevolgen van andere kwalen die op oudere leeftijd veel voorkomen. Zo bleek bij mijn moeder dat haar medicatie voor suikerziekte niet goed was ingesteld. Haar conditie verbeterde zienderogen toen dit eenmaal op orde was. Maar haar dementie bleef, daar is nog steeds geen medicijn voor gevonden. Waarom dit zo moeilijk is, leggen we uit in https://www.youtube.com

De medische doorbraak in het bestrijden van dementie laat nog op zich wachten. Desondanks is er in de afgelopen tien, twintig jaar veel verbeterd voor mensen met dementie. Er is flink geïnvesteerd in medisch onderzoek, hierdoor weten we veel meer over de oorzaken en het ziekteproces. En kan de diagnose dementie in een veel eerder stadium worden vastgesteld. Er is berekend dat ons de komende 30 jaar een verdubbeling van het aantal mensen met dementie te wachten staat. (zie:https://www.btsg.nl//dementie/prognose.html ) Maar de belangrijkste vorderingen zijn gemaakt op sociaal vlak. De begeleiding is verbeterd en de emancipatie van mensen met dementie is in gang gezet. Dementie is veel meer dan alleen een ziekte.

De diagnose
Mijn eerste kennismaking met dementie dateert van zo’n twintig jaar geleden. Dat was tijdens een openbare bijeenkomst voor mensen met dementie, verwanten, professionals en belangstellenden. In een grote zaal van de Leidse universiteit ging de psycholoog Bère Miesen op een podium in gesprek met mensen die niet lang daarvoor de diagnose dementie te horen hadden gekregen. Op een groot scherm liet hij gefilmde fragmenten zien van eerder opgenomen interviews. Zijn vragen gingen vooral over de diagnose, hoe ze die te horen hadden gekregen en wat dit voor hen betekende. Verwanten en professionals in de zaal konden hierop reageren en kregen de gelegenheid iets over hun eigen ervaringen te vertellen. De strekking was dat de diagnose op iedereen een enorme impact had gehad. In emotioneel opzicht, in het dagelijks leven en in het contact met hun dierbaren. Maar ook dat iedereen een eigen geschiedenis heeft en een eigen verhaal.

Ik had achterin de zaal plaats genomen. Op een gegeven moment stond naast mij een man op die zich voorstelde als verpleegkundige. Hij vertelde dat bij hem dementie in een vroeg stadium was geconstateerd. En dat hij onder de indruk was van de verhalen. Daar herkende hij veel van zichzelf in. Even later, tijdens het informele deel van de bijeenkomst, legde deze man me uit dat de diagnose behalve een shock, toch ook een opluchting voor hem was geweest. Op zijn werk liep hij vast, hij was in de ziektewet terecht gekomen en ook thuis liepen de spanningen op. Een flinke burn-out dacht iedereen. Hij zelf ook; geen haar op zijn hoofd had ooit stil gestaan bij dementie. Toch had de diagnose hem ook rust gebracht, hij hoefde zich niet langer schuldig over van alles te voelen. Sinds die bijeenkomst in Leiden associeer ik dementie niet meer alleen met oude mensen in verpleeghuizen die in bed, of hangend in een stoel wezenloos voor zich uit kijken. Dat is het laatste stadium. Ik was na die avond benieuwd naar verhalen over het proces dat hieraan vooraf gaat. In de jaren daarna bezocht ik een aantal keer een Alzheimer café, bijeenkomsten waar mensen met dementie, hun verwanten, mantelzorgers en professionals elkaar treffen en ervaringen uitwisselen. Een huiskamerversie van die gedenkwaardige avond in Leiden. Read more

Bookmark and Share

Socrates Mbamalu ~ How Can African Languages Be Protected?

An endangered language is defined as a language that is at a risk of falling out of use as its speakers die out or shift to another language. Many African speakers have shifted to other languages, mostly foreign languages and many African indigenous languages are on the brink of being endangered, nearing extinction. How African governments save these endangered African indigenous languages?

In a continent of 55 countries and over 2,000 languages, it is shocking that the official languages predominantly used are foreign languages. It is even worse that the medium of instruction in learning institutions are foreign languages. The marginalization of indigenous languages leaves many of the African languages without a role to play.

For a language to survive, it must have a defined and clear role that it plays in the society. It could be used as the language of the immediate community to communicate, which could as well be the mother tongue. It could be used as the language of wider communication, (a language used by people as a medium of communication across language or cultural barriers), which is the case for example with lingua franca. It could be used as the language of religion, for example Arabic in the Koran.

With the lack of a clearly defined role, a language tends to get less used. When a language has fewer speakers, the language eventually dies (language death). Due to language shift, when speakers shift from using one language to another, either due to economic gains or other reasons, the language becomes endangered, and if not protected, it will eventually die.

Read more: https://thisisafrica.me/can-african-languages-protected/

Read also: Ngugi wa Thiong’o calls for preservation and inclusion of African languages in learning institutions

Bookmark and Share

Prophecies And Protests ~ Ubuntu In Glocal Management ~ Contents

Savusa Series ~ Rozenberg Publishers ~ 2007 ~ ISBN 978 90 5170 949 0

Henk van den Heuvel – Introduction. Prophecies and Protests ~ Signifiers of Afrocentric Management Discourse
1. Lovemore Mbigi – A Vision of African Management and African Leadership: A Southern African Perspective
2. Luchien Karsten – Manufacturing Management Concepts: The Ubuntu Case
3. Heinz Kimmerle – Ubuntu and Communalism in African Philosophy and Art
4. David Weir – The Scope for Arab and Islamic Influences on an Emerging ‘Afrocentric Management’
5. Mzamo P. Mangaliso & Nomazengele A. Mangaliso – Unleashing the Synergistic Effects of Ubuntu: Observations from South Africa
6. Peter E. Franks – Managing in a Rural Context: Notes from the Frontier
7. Jan Boessenkool & Henk J. van Rinsum – Eurocentric versus Afrocentric Approaches: Management Thinking Beyond Dichotomies?
8. Mzamo Mangaliso & Lisa van de Bunt – Contextualising Ubuntu in the Glocal Management Discourse

Bookmark and Share

  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives