Prophecies And Protests ~ Managing In A Rural Context: Notes From The Frontier

In fact, my philosophy does not allow of the fiction which has been so cleverly devised by the professors of philosophy and has become indispensable to them, namely the fiction of a reason that knows, perceives, and apprehends immediately and absolutely. (Arthur Schopenhauer, The world as will and representation, 1844 (1966: xxvi)).

Introduction
These notes from the frontier challenge management approaches at all levels, from the management of international relations to the management of an enterprise. Building on a growing literature which questions the so-called Eurocentric approach, this essay challenges the adequacy of political correctness in this furious debate, which has come to so dominate the globalisation thrust of the developed world. These notes from the frontier are presented from the particular frontier in which the author lives and works. To some extent it is a personal observation, but one grounded in research, scholarship and participant observation. The notes bring together a number of observations both of the particular frontier of the author as well as those in the USA, Canada, Europe, Asia, Mexico and elsewhere in Africa. It is a work in progress that attempts to reflect upon the dynamics that underlie the emerging crisis of cultural understanding and misunderstanding in order to find ways to ameliorate the inevitable conflicts if something does not change.

These notes attempt to draw a broad picture of a myriad of complex dynamics as well as ground these thoughts in the nitty-gritty of management in a rural context. It is clearly incomplete as such broad tapestries always are. It is broad, not for the sake of being grand, but because the view of the world from the tribal frontier is very different, and questions some of the widely held beliefs that may seem true from the centres of modernity or other particularities. That globalisation is the mobilization of elites worldwide is not in doubt; however, it faces a danger of losing touch with the feelings and thoughts of those on the ground. It is a dangerous game to play that is, perhaps, begetting a growing reaction to Eurocentrism in general. These notes talk to the issues involved with resolving this basic conflict of the 21st Century, perhaps, contributing to the search for the right questions. This chapter, therefore, roams from the global to the local, intertwining a number of threads, but from a perspective based in a frontier of globalisation.

The notes present the view from a particular context, the particular frontier between globalisation and tribalism in the northernmost province of South Africa, Limpopo Province. It reports the observations of a participant observer, an urban born white South African who has had the fortune to work and live on this frontier for the past 15 years, as well as travelling widely over that time. It also draws on research conducted on specific issues underlying management in this rural context, such as the issues of identity and migrancy as they impact both this rural particularity and other frontiers, including migrants to the so-called developed countries and their particularities worldwide.

This chapter is presented as a contribution to furthering the broader conversations concerning management on the frontiers of globalisation. The frontier is where globalisation and particularities interface, whether in a First or Third World context. More narrowly this contribution forms part of a conversation towards the development of a management style appropriate to the rural Southern African context, in which particularity the author is immersed. The notes contribute to the debate around Afrocentric management. It is somewhat of a heuristic montage attempting to bridge the gap between local and global perspectives and especially the perspective of the particularities vis-à-vis the forces of globalisation. In a sense these are notes from the frontier between modernity and tribality, in this particular case.[i] It is not a clash of civilizations as Huntington (1993) would have us believe; rather it is a clash of histories and trajectories, a clash of values on a myriad of fronts. One must be careful not to trivialize this complex dynamic between cultures and values to a good guy – bad guy scenario. Difference is a matter for respect and not for the cheap politics of maligning the other. The crux of the matter is that you cannot expect others’, cultures, societies and particularities, to accept the dominating culture in its entirety. Management at all levels needs to urgently acknowledge the ‘other’, the particularities’ right to self-determination. Read more

Prophecies And Protests ~ Eurocentric Versus Afrocentric Approaches: Management Thinking Beyond Dichotomies?

Introduction
In 2003 one of the authors of this article visited a historically disadvantaged university in South Africa where a colleague – a well known South African specialist on ubuntu – lectured in the Philosophy department at that time. The author gave a presentation on Genomics and Africa in one of the lecture rooms of the School of Molecular and Life Sciences of this university. On the wall outside the lecture hall there was a show case, containing a brochure of the school that stated:

Vision
The school of molecular and life sciences strives to be an internationally recognised afrocentric centre of excellence in biotechnology, arid zone studies, and related disciplines.

The author was struck by the use of the word ‘afrocentric’. Surely, molecular biology as such cannot be Afrocentric. Or can it? In Cell Biology International 2001, an article written by Barry Fabian was published. The title of his article was Cellular ubuntu: Umntu Ngumntu Ngabanye Abantu, and other problems for cell biologists in the new millennium. Fabian looked at the self-organisation of developing cells. He noted that the complexity of cells is not only related to the cell itself but also to the functional whole of cells leading to an ordered operating system. Fabian concluded: ‘To this end, cell and developmental biologists must continue to honour and explore the adage that “a cell only becomes a cell through other cells”’. So ‘molecular ubuntu’ in the metaphoric sense of the word is possible after all.

Afrocentricity is a concept that has gained popularity both in Africa and among African-Americans in North America. In this article we will first focus on the problems with regard to the definition of this concept. We will then argue that the popularity of the – loosely defined – concept is probably related to its metaphoric power, constructing an opposition to Eurocentric, and creating its own authenticity. We will try to demonstrate that this construction of opposition and authenticity, i.e. this construction of identity, can potentially mask other – possibly more relevant – dichotomies, notably the dichotomy between the rich and the poor.

Afrocentric: A definition problem
Trying to answer the question what afrocentric management is about, will undoubtedly induce problems of definition. Generally speaking, we find the term afrocentric difficult to handle because a clear and unambiguous definition of the concept seems to lack. Are we, for instance, talking about an African Afrocentrism or perhaps an African-American Afrocentrism, or are they both the same?

Afrocentricity is a concept that has a long history. It has been the subject of many discussions among African-American scholars in the United States for many years already. There is a wealth of literature related to this subject. One of its major advocates is the African-American scholar Molefi K. Asante. The Department of African American Studies of Temple University, where Asante has been working for many years, has been a leading place in spreading this concept. However, the concept of Afrocentricity has met with severe criticism from scholars, including Stephen Howe in his Afrocentrism: Mythical pasts and imagined homes (1999). Read more

Prophecies and Protests ~ Contextualising Ubuntu In The Glocal Management Discourse

The book ‘Prophecies and Protests: Ubuntu in Glocal Management’ provides a wealth of information on the unique Africa-centered management style based on ubuntu. While it is a monograph about anagement in Africa, it stops short of making the bold claim that Africa-centered management could be wider applicable, for example, in the Western world. However, the book alerts Western companies working in Africa to pay attention to the practices of ubuntu in African companies and its effects on the workforce. Since by definition ubuntu is a human condition, its emphasis on the social interactions of humans as a source of strength and meaning, provides a unique perspective on how leaders can create powerful organisations. A brief overview of the chapter contributions is captured in Table 1 for ease of reference.

In essence, ubuntu accentuates the notions of humaneness, sharing, and respecting all by creating great value for a group above pure individual desires and actions (Mangaliso 1992; 2001). It is a self-reinforcing set of beliefs that revolves around the core concept that the strength of any group resides in the relationship of its members. Behind this core concept are beliefs such as:

1. People are not just rational, self-interested beings, but are social beings whose interactions have implications for both the group and individuals within the group;
2. Unity of the whole is more fundamental than the distinction of the parts. Individuals do not act not in theoretical isolation – there is a reciprocal impact experienced within a network of social relationships;
3. Relationships are more important than any given decision or outcome;
4. Inclusiveness in decision-making is more important than speed or efficiency;
5. The broader context is always important, and ‘context’ could be on many levels: overall culture, human dynamics in a meeting, or non-verbal cues in a conversation;
6. The wisdom that comes with experience as valuable as the vigorous energy of youth;
7. Group performance is more important than individual ‘stars’; Strong individual performers are those that help the group the most. Read more

Bonushoofdstuk 2017-1 ~ Een nieuwe blik op de Generatie Z en op volgende generaties

Inleiding
Het boek over generaties gaat over een thema in de samenleving dat telkens weer nieuwe ontwikkelingen vertoont. Ook nu weer vereist een stel vernieuwingen de aandacht. Daarom brengt dit bonushoofdstuk onder de aandacht:
– Afstandswerken in een nieuwe vorm,
– Generatie Z in een nieuwe vorm,
– Volgende generaties en de methoden om de groei van het generatiepatroon te bestuderen,
– Slotbeschouwing en conclusies.

Nu al maken nieuwe ontwikkelingen het de moeite waard om het boek met nieuwe informatie aan te vullen. Een mooie rol voor het bonushoofdstuk.

Afstandswerken in een nieuwe vorm
Wie het toekomstige afstandswerken wil verkennen, moet met een aantal algemene eigenschappen rekening houden. Om te beginnen verdient de aandacht, dat afstandswerken in de regel overdag plaatsvindt. Dit gebeurt vooral omdat afwisselend overdag en des nachts werken als extreem vermoeiend pleegt te worden ervaren.

In de tweede plaats is van belang in de gaten te houden, dat afstandswerken in ons land en erbuiten nog steeds in een beginstadium verkeert. Het stel methoden dat ervoor nodig is verkeert nog pas in een beginstadium. Behalve verbetering van de methoden zijn maatregelen tegen hakken noodzakelijk. Ook moeten afstandswerkers voldoende contacten met collega’s en andere personen kunnen onderhouden om vereenzaming te vorkomen.

Ten derde mogen wij niet vergeten dat het doen van uitspraken over de toekomst van afstandswerken te lijden heeft onder de algemene opvatting dat het doen van voorspellingen over onderdelen van de samenleving niet goed mogelijk is. Deze opvatting is aanvechtbaar, omdat voorspellingen in heel wat situaties weldegelijk betrouwbaar en precies vallen te doen. Zoals ten aanzien van de toekomst van het afstandswerken.

Het eerste terrein dat in het boek is besproken bestaat uit onderwijs en coaching. Denk bijvoorbeeld aan het werk van de Open University. Studenten krijgen colleges via digitale communicatiekanalen. Docenten gaan vervolgens met de studenten in discussie eveneens met behulp van telecommunicatie. Afstandsonderwijs en afstands-coaching krijgen inmiddels een steeds grotere rol doordat afstandswerken steeds omvangrijker en belangrijker wordt. De aantallen afstandswerkers gaan sterk groeien. Het gaat steeds vaker om individuen die onderwijs, training en coaching nodig hebben.

Afstandswerkers zijn in toenemende mate relatief jonge werkers. Daarbij gaat het veelal om economische vluchtelingen uit veilige gebieden, die naar een goed inkomen streven. Om een verblijfsvergunning in een welvarend land te kunnen veroveren, doen zij zich vaak voor als politieke vluchtelingen. Het aantal van dergelijke afstandswerkers zal in de komende jaren enorm toenemen zodra de wereldwijde arbeidsmarkt beter van ondersteunende organisaties is voorzien. Bovendien zullen welvarende landen in toenemende mate hun grenzen voor economische vluchtelingen sluiten. Ook zullen deze landen economische vluchtelingen vaker gaan terugsturen naar hun thuisland, zeker indien is aangetoond dat het om veilige gebieden gaat.

Nieuwe en omvangrijkere vormen van afstandswerken zullen verder optreden in commerciële sectoren in de samenleving. Denk bijvoorbeeld nu al aan het programmeren door jonge afstandswerkers vanuit landen zoals Bulgarije in opdracht van ondernemingen in landen zoals Nederland. Beginvormen van dergelijke beroepsbezigheden zijn al in het boek behandeld. Nieuw is de te verwachten sterke groei als gevolg van het groeiende uitzettingsbeleid in Westerse landen. Hierbij gaat het om probleemvormen die nieuw beleid noodzakelijk maken. Bijvoorbeeld het meer inspelen op de wereldwijze arbeidsmarkt.

Vooral binnen de betrokken landen zullen nieuwe vormen van afstandswerken opkomen in de sfeer van gezondheidszorg en sociale dienstverlening. De aantalen hulpbehoevende senioren stijgen steeds sterker als gevolg van de vergrijzing. Hogere kosten van gezondheidszorg en thuiszorg dwingen eveneens tot het zoeken naar oplossingen.

Tenslotte verdient video surveillance de aandacht. Camera’s registreren alle bewegingen binnen het bewaakte terrein. Er zijn echter menselijke actoren noodzakelijk om de geregistreerde beelden te interpreteren en indien nodig maatregelen te nemen.

Generatie Z in een nieuwe vorm.
Niet alleen in het afstandswerken maar ook binnen Generatie Z zullen nieuwe ontwikkelingen plaatsvinden. Wat dit aangaat vereist vooral de toenemende werkdruk de aandacht. Ten eerste omdat leden van oudere generaties steeds meer een beroep op leden van Generatie zullen gaan doen. Digitaal aangestuurde apparaten worden immers steeds gecompliceerder als gevolg van de groeiende complexiteit van de betrokken software. Ten tweede omdat de leden van Generatie Z ook zelf steeds zwaarder belast zullen worden. Dit houdt verband met de groeiende complexiteit van de samenleving in het algemeen.

Verder is te verwachten dat ook de leden van Generatie Z zelf doorlopend nieuwe kennis en vaardigheden zullen moeten verwerven. Immers de informatica zal ook in de komende jaren stormachtig groeien. Gelukkig staat voor dergelijke bijscholing het afstandsonderwijs ter beschikking. Ook zullen de leden van Generatie Z moeten inspelen op nieuwe en gecompliceerdere apparatuur.

Nauw hierbij betrokken is de internationalisering van de mondiale en dus ook de Nederlandse samenleving. Hier ligt een nauwe samenhang met de groei van het afstandswerken. Afstandswerkers binnen Generatie Z zullen steeds vaker langs digitale weg opleidingen in andere landen in het Westen en in andere werelddelen gaan verzorgen. De hiervoor noodzakelijke kennis van het Engels is reeds aanwezig of is sterk aan het toenemen.

Volgende generaties en de methoden om deze groei van het generatiepatroon te bestuderen.
Dan vragen nu de generaties ná Generatie Z onze aandacht. Meestal duren generaties ongeveer twintig jaar en dus loopt Generatie Z thans ten einde. Er is nog geen duidelijkheid over eventuele ingrijpende structurele doorbraken in de samenleving die een nieuwe generatie kunnen inluiden. Wellicht blijven de onderdelen van Generatie Z nog een tijdlang beeldbepalend bestaan. Om een dergelijke ontwikkeling bespreekbaar te maken heb ik besloten om de nieuwe generatie aan te duiden als Generatie D, of Generatie Digitaal-Plus. Het gebruiken van deze naam maakt het mogelijk om hierna nieuwe generaties te voorzien met letters volgend op letter D in het alfabet. Aan een dergelijke letter verbonden kunnen nieuwe namen van generaties in gebruik genomen worden.

Wat valt nu reeds over Generatie D en haar opvolgers te zeggen? Om dit te verkennen komen nu een aantal hypothesen aan de orde.

Hypothese 1: In de komende cohorten zullen de leden in de formatieve periode in hun levensloop in elk geval te maken krijgen met nieuwe innovaties op het gebied van de informatica. De betrokken innovaties zullen voor een belangrijk deel in het verlengde van de voorafgaande innovaties liggen.

Hypothese 2: De naamgeving aan komende generaties zal wederom spontaan verlopen. Generaties zullen meerdere namen krijgen die algemeen inburgeren.

De eerste hypothese heeft betrekking op ontwikkelingen die betrekkelijk betrouwbaar en precies vallen te voorspellen. De waarschijnlijkheid van de te verwachten ontwikkelingen valt te onderbouwen door te wijzen op hetgeen tussen 1985 en 2017 is gebeurd met betrekking tot de informatica. Het betreft toenemende complexiteit en betrouwbaarheid. Verder toenemende toepasbaarheid in de praktijk in de samenleving. Ook toenemend inspelen op deze ontwikkelingen door vele leden van Generatie Z omdat dit inspelen sterk in het voordeel van deze leden werkt.

De tweede hypothese verwijst naar de gevolgen van het vrijwel geheel ongeorganiseerd plaatsvinden van structurering en benoeming van de betrokken processen. Er is thans geen reden om aan te nemen dat in deze gang van zaken verandering zal optreden.

Dan nu een specificatie van de methoden om de groei van het generatiepatroon te bestuderen. Deze methoden zijn in het bek uitvoerig besproken en dus is hier met een korte typering. Het gaat om een onderzoeksterrein dat het verzamelen van drie soorten informatie nodig maakt.

In de eerste plaats is informatie nodig die is gebaseerd op conventioneel empirisch maatschappijwetenschappelijk onderzoek. Het verzamelen van hypothesen en het toetsen van deze hypothesen in op het experimenteel model gebaseerde onderzoekshandelingen. Een voorbeeld vormt het bestuderen van aspecten van de cohorten die samen de babyboom vormen. Een tweede voorbeeld vormt ‘generational accounting’. Als derde voorbeeld kunnen de hoofdstukken in het boek dienen die op empirisch onderzoek zijn gebaseerd.

In de tweede plaats is informatie noodzakelijk die is gebaseerd op het rekening houden met de relatief omvangrijke aanwezigheid van ‘systeemruis’ in het onderzoeksterrein. Het gaat om dynamische systemen. Dergelijke dynamische systemen vereisen idealisaties. Wat houdt dit in? ‘Een deel van de werkelijkheid word geïsoleerd, irrelevante aspecten worden terzijde gelaten, invloeden van buitenaf worden verwaarloosd. Zonder zulke idealisaties zijn de natuurwetenschappen onmogelijk’. (H. Broer, Jan van de Craats en Ferdinand Verhulst, Chaostheorie. Utrecht 1995, blz. 141). Als voorbeeld kan naar deel een uit het boek worden verweven.

In de derde plaats is informatie van belang die tot het spraakgebruik van alledag behoort. Wie een voorbeeld zoekt kan het interview met mij over ‘generaties’ in De Telegraaf opzoeken dat op 4 maart 2017 wordt gepubliceerd.

Hypothesen komen meestal om te beginnen in de derde categorie naar voren en ondergaan vervolgens herformulering ten bate van toepassing in de tweede en/of de eerste categorie. De driehoek van deze drie categorieën is gebruikelijk ten aanzien van alle onderzoeksproblemen die veel systeemruis vertonen. In het boek over de chaostheorie lezen wij dat zelfs in de natuurwetenschappen het toepassen de dergelijke categorieën noodzakelijk is. De generatiesociologie zou onmogelijk zijn zonder de toepassing van de genoemde drie categorieën.

Slotbeschouwing en conclusies
Bonushoofdstuk 2017-1 illustreert dat het patroon van generaties telkens nieuwe trekken gaat vertonen. Het boek over het generatiepatroon moet dan ook regelmatig met nieuwe informatie aangevuld worden. Dit bonushoofdstuk vormt een onderdeel van deze doorlopende stroom van informatie.

Dit bonushoofdstuk maakt verder duidelijk dat in het boek twee onderzoeksterreinen met elkaar verbonden zijn. Enerzijds het afstandswerken. Anderzijds Generatie Z en haar opvolgers. Deze twee onderzoeksterreinen beïnvloeden elkaar doorlopend. Wie in onze tijd vat wil krijgen op het patroon van generaties zal aan deze twee onderzoeksterreinen aandacht moeten besteden. Populair uitgedrukt betekent dit: Er is grote kans dat de laatste economische vluchteling lid is van Generatie D en besluit om alsnog in zijn thuisland te blijven en van daaruit met behulp van afstandswerken in zijn levensonderhoud te voorzien.

Het bonushoofdstuk wijst er vervolgens op dat het generatiepatroon veel systeemruis vertoont en dat deze eigenschap het noodzakelijk maakt om een passend onderzoeksmodel toe te passen. De driehoek van ten eerste nauwkeurig en precies toetsend onderzoek telkens wanneer dit toepasbaar is. Ten tweede idealisaties om de kernelementen duidelijk te maken. Ten derde toepassing van het algemeen spraakgebruik om het omgaan met de betrokken verschijnselen in het leven van alledag gestalte te geven.

Tenslotte toont dit bonushoofdstuk aan dat het verdere leven van Generatie Z, plus de vermoedelijke levens van de hierop volgende generaties, heel wat trekken vertonen die in flinke mate voorspelbaar zijn.

Bonushoofdstuk 2017-2 ~ Beelden van het generatiepatroon

Dit Bonushoofdstuk bevat een artikel dat is verschenen in het VRIJ Magazine van De Telegraaf op 4 Maart 2017.

Bonushoofdstuk 2017-2 vormt een sterke ondersteuning van de maatschappijbrede discussie over het patroon van generaties die al gaande is. Deze discussie zal in de komende tijd verder toenemen.

* In het onderwijs zullen onderwijzers, docenten en hoogleraren het generatiepatroon inschakelen om leerlingen, studenten en academici te ondersteunen bij het opstellen van werkstukken, essays en proefschriften over de dynamiek en de invloed van het systeem van cohorten.

* Het bedrijfsleven heeft dergelijke analyses nodig om zijn afnemers in kaart te brengen en om strategieën te ontwikkelen ter onderbouwing van zijn beleid.

* De gezondheidszorg gebruikt leden van de jongere generaties om leden van de oudere generaties te helpen bij het actief blijven deelnemen aan het maatschappelijk gebeuren. Elke generatie heeft immers haar eigen patroon van normen, waarden en gedragingen.

* De politiek vereist het rekening houden met de eigenaardigheden van de kiezers en hun sociale netwerken.
Partijpolitiek is in sterke mate generatiegerichte politiek. In het Parlement moet rekening worden gehouden met de generationele kansen en bedreigingen in de samenleving.

* Dit Bonushoofdstuk moet helaas heel wat belangwekkende onderwerpen verwaarlozen. Reden hierdoor is te beperkte ruimte die het artikel in De Telegraaf heeft geboden. Die beperking betreft in het bijzonder de tekst over Generatie Z. Denk aan de betekenis van de jonge leden van deze generatie op basis van hun bekwaamheid op het terrein van de ICT.

* Informatie over deze aspecten van Generatie Z, maar ook over het generatiepatroon in zijn geheel is te vinden in het boek van Henk A. Becker, Generaties van Geluksvogels en Pechvogels, Analyses en Strategieën in een living document.

Zie artikel De Telegraaf, 4 maart 2017: https://www.pressreader.com/20170304/

 

Hannah Arendt’s Theory of Totalitarianism – Part One

Hannah Arendt

Hannah Arendt

Hannah Arendt wrote The Origins of Totalitarianism in 1949, by which time the world had been confronted with evidence of the Nazi apparatus of terror and destruction. The revelations of the atrocities were met with a high degree of incredulous probing despite a considerable body of evidence and a vast caché of recorded images. The individual capacity for comprehension was overwhelmed, and the nature and extent of these programmes added to the surreal nature of the revelations. In the case of the dedicated death camps of the so-called Aktion Reinhard, comparatively sparse documentation and very low survival rates obscured their significance in the immediate post-war years. The remaining death camps, Majdanek and Auschwitz, were both captured virtually intact. They were thus widely reported, whereas public knowledge of Auschwitz was already widespread in Germany and the Allied countries during the war.[i] In the case of Auschwitz, the evidence was lodged in still largely intact and meticulous archives. Nonetheless it had the effect of throwing into relief the machinery of destruction rather than its anonymous victims, for the extermination system had not only eliminated human biological life but had also systematically expunged cumulative life histories and any trace of prior existence whatsoever, ending with the destruction of almost all traces of the dedicated extermination camps themselves, just prior to the Soviet invasion.

Read more


  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    Or:
    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    BIC ABNANL2A
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives