Combineer betrokkenheid met vernieuwing en een zakelijke aanpak ~ Onderzoekster Roos Verboog

No comments yet

Skyline_Werkhoven-commons.wikimedia.org

Skyline Werkhoven
Ills.: commons.wikimedia.org

Maart 2014. Roos Verboog deed in 2011 onderzoek naar leefbaarheid in de kleine kernen van Utrecht. Van haar gesprekken met dorpsbestuurders over leefbaarheid in de kleine kernen herinnert ze zich nog het meest hun betrokkenheid bij het dorp. Verboog: `Die was enorm. Ze maakten zich heel veel zorgen over het verdwijnen van voorzieningen en het uitblijven van nieuwbouw, met name van starterwoningen voor jongeren.` De onderzoekster denkt dat besturen meer kunnen bereiken door zakelijker en doelgerichter te werk gaan en ziet de sociale media als een kans om jongeren meer bij hun dorp te betrekken.

Ter afsluiting van haar studie sociologie wilde Roos Verboog meer te weten komen over de belangenbehartiging van kleine kernen. En dan met name de rol van de UVKK daarbij. In vier maanden tijd heeft ze zo’n twintig dorpscomités en besturen van dorpshuizen opgezocht. Vaak pakte ze haar racefiets en peddelde door weer en wind om ter plekke te horen met welke thema’s deze besturen zich zoal bezig hielden. Om een paar uur later met haar hoofd vol verhalen weer naar huis te fietsen. Verboog: `Het viel me na een tijdje op dat die kleine kernen onderling eigenlijk heel erg van elkaar verschillen. En op de vraag waar men zich zoal mee bezig hield, kreeg ik de meest uiteenlopende verhalen te horen.`

Strategisch
Aanvankelijk was Verboog vooral op zoek naar gemeenschappelijke belangen. Met als doel om daarmee zicht te krijgen op de meest geëigende rol en functie voor een provinciale vereniging. Die zoektocht krijgt twee jaar later een nieuwe dimensie nu de UVKK ermee stopt. Vandaar de vraag aan de onderzoekster of er thema’s of knelpunten zijn aan te wijzen die voortaan tussen de wal en het schip terechtkomen? Verboog: `De gesprekken met dorpsbestuurders hebben mij geleerd dat je hun verhalen niet over één kam kunt scheren. Zij benadrukten juist continu dat het bij hen net even anders lag. Ik denk dan ook dat je bij belangenbehartiging van kleine kernen niet zozeer moet denken aan overeenkomstige thema’s, maar dat je veel meer moet stilstaan bij de organisatorische en strategische aspecten die ze gemeen hebben. En de voordelen die ze kunnen halen uit de contacten met andere dorpsorganisaties.’

Interesse in elkaar
Bij haar zoektocht naar de meerwaarde van de UVKK kwam naar voren dat themabijeenkomsten en informatie over succesvolle projecten uit andere dorpen hoog scoorden. Bestuurders van dorpsorganisaties hebben doorgaans drukke agenda’s en zijn sterk gericht op het wel en wee in hun eigen dorp. Eén van de aanbevelingen in het rapport van Roos Verboog is dan ook: `Zorg voor uitwisseling van informatie, fysiek of virtueel. De doelgroep is wel degelijk geïnteresseerd in elkaar en in best practices uit andere dorpen. Verboog: `Dit boekje met aandacht voor praktijkvoorbeelden voldoet helemaal aan die wens. Verder kunnen dorpsorganisatie uit dezelfde regio of gemeente ook zelf contact zoeken met elkaar, aan uitwisseling doen, samen themabijeenkomsten organiseren of onderling werkbezoeken afspreken, digitaal informatie met elkaar delen, noem maar op.’

Balans
Gevraagd naar de blinde vlek van veel dorpsbesturen, merkt Verboog op dat ze volgens haar doelgerichter en efficiënter zouden kunnen functioneren. Dat een zakelijker aanpak ze niet zou misstaan. Maar haast zich om te wijzen op de keerzijde van deze stelling. `Wat mij enorm aansprak was tegelijkertijd de ongekende betrokkenheid van bestuurders. En de trots op hun dorp die je door alles heen voelde. Het zijn mensen die zich soms al decennialang inzetten voor de leefbaarheid van hun dorp.` De huidige manager personeelsbeleid kijkt met een glimlach op het gezicht terug op de vele succesverhalen die bestuurders haar toevertrouwden, maar haar ook een inkijk gunden in de tegenslagen. `De ongekende toewijding van al die mensen is ook een kracht. Het gaat er misschien wel om dat je op zoek moet naar een nieuwe balans. Want betrokkenheid en een meer zakelijke en doelgerichte manier van werken hoeven elkaar niet in de weg te staan.’

Brandende kwesties
Roos Verboog vertelt dat ze dorpscomités en dorpshuisbesturen nogal eens tevergeefs vroeg naar beleidstukken of documenten met daarop een uitgewerkte visie of strategie. `Ongeveer de helft van de bestuurders die ik sprak had geen beleidsstuk, visie, of werkplan, waarin stond verwoord waar het bestuur zich de komende periode voor inzetten. Men gaat er van uit dat er overeenstemming is over de gemeenschappelijke belangen. Maar dat blijft dan onuitgesproken en staat niet op papier. Mijn indruk is ook dat veel dorpscomités zich bij hun keuze van de thema’s nogal laten leiden door de agenda van de gemeente. Vaak hebben ze hun handen daar meer dan vol aan. En blijft er weinig tijd over om een eigen visie op de toekomst uit te stippelen of zelf doelen te formuleren en activiteiten te starten. Er is enorm veel potentie in de dorpen die je veel gerichter kunt aanspreken door als bestuur stil te staan bij basale vragen als: waar staan we voor, waar maken wij ons de komende tijd sterk voor en wie zetten zich daar de komende tijd voor in?’

Doorstroming
Ten tijde van haar onderzoek woonde Verboog nog in de stad, in Utrecht. Als voormalig dorpsbewoonster waren de gesprekken in de kleine kernen een feest van herkenning voor haar. Na een verblijf van anderhalf jaar in het buitenland, is ze sinds kort neergestreken in Werkhoven. En kan nu uit eerste hand vertellen hoe het is om als jongere in een kleine kern te wonen. `Het voelde hier meteen heel vertrouwd. Ik geniet vooral van de rust en de natuur.’ Voor haar werk pendelt ze dagelijks op en neer naar de stad en neemt de reistijd voor lief. `Het is me wel opgevallen dat ik in het dorp heel weinig mensen van mijn eigen generatie tegenkom. De achttienplussers vliegen kennelijk uit of zijn onzichtbaar. Wel zie ik dat jonge gezinnen met opgroeiende kinderen zich hier vestigen. Dat laatste is overigens een gunstig teken, want die nieuwe instroom is belangrijk voor de leefbaarheid van een dorp.’

Facebook
Met de smartphone naast haar kopje cappuccino voortdurend onder oogbereik, voldoet Verboog aan het stereotype beeld van haar generatie. En nog meer als ze met veel enthousiasme de voordelen opsomt die sociale media te bieden hebben. `Maar het is een misverstand dat het toenemende gebruik van sociale media exclusief is voor jongeren,` benadrukt Verboog. Het stijgend aantal ouderen dat actief is op sociale media wordt volgens haar enorm onderschat. En zij gelooft er heilig in dat dorpsbestuurders hier hun voordeel mee kunnen doen. Om dit punt toe te lichten geeft zij een recent voorbeeld uit haar eigen dorp. In Werkhoven heeft de Rabobank onlangs bekend gemaakt dat er binnenkort niet meer gepind kan worden in het dorp. Als reactie hierop zijn twee meiden van zestien op Facebook een actie gestart om de plaatselijke pinautomaat te behouden. Verboog: `Binnen twee, drie weken kregen ze al 384 likes op hun oproep. Niet verkeerd voor een dorp met 1600 inwoners toch?! Van alle kanten stroomden steunbetuigingen binnen. En er werden op Facebook ook allerlei tips en ideeën uitgewisseld.’

Extra kompas
Daar bleef het niet bij. De journalistieke media kreeg er ook lucht van; er verscheen een artikel in De Telegraaf en op de radio schonken RTV Utrecht en Q-music er aandacht aan. Met als gevolg dat burgemeester Hans Martijn Oostenburg en de lokale middenstand lieten weten dat ze achter de actie stonden. Niet lang daarna nodigde de Rabobank de twee meiden uit voor een gesprek. De bank bleef overigens op het standpunt dat een pinautomaat in Werkhoven niet rendabel is, maar heeft wel toegezegd dat ze samen met de Werkhovenaren op zoek gaan naar alternatieven. Daarmee is de actie `Pinautomaat in Werkhoven moet blijven` een succes te noemen, ook al is het niet gelukt de bank op andere gedachten te brengen. Roos Verboog: `Deze actie is vooral een mooi voorbeeld van een nieuwe manier waarop je als kleine kern gebruik kunt maken van sociale media en jongeren meer bij hun dorp kunt betrekken. Het lijkt mij voor dorpsbestuurders een uitdaging om de mogelijkheden hiervan verder te verkennen!`

Gouden tip:
Kijk over de grenzen naar wat andere dorpscomités en dorpshuisbesturen doen. Via Facebook of LinkedIn bijvoorbeeld.

Lees: Roos Verboog – Leefbaarheid in kleine kernen (PDF) – – http://www.uu.nl/faculty/socialsciences/KleineKernen.pdf

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

Comments

Leave a Reply





What is 11 + 17 ?
Please leave these two fields as-is:
IMPORTANT! To be able to proceed, you need to solve the following simple math (so we know that you are a human) :-)



Ads by Google

  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    Or:
    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    BIC ABNANL2A
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Recent Rozenberg Quarterly Articles

  • Rozenberg Quarterly Archives