Over de rol van ijdelheid in de wetenschap ~ Over Norbert Elias

Omslag & DTP BuroBouws

In 1946 ging ik als student de colleges bijwonen van Professor A.N.J. Den Hollander, toen net benoemd tot hoogleraar in de sociologie aan de Universiteit van Amsterdam. In een van zijn eerste colleges ried hij ons ter lezing de studie aan van een zekere Norbert Elias, getiteld Über den Prozess der Zivilisation. Hij zei erbij: ‘hij is een Duitser van joodse komaf, dus helaas, alle kans dat hij niet meer leeft’. Ik heb zijn raad opgevolgd en daar nooit spijt van gehad.

Als ik zijn studie nu opnieuw beschouw vind ik die weer, of nog steeds, een meesterwerk, handelend over een belangrijk onderwerp, met verve gepresenteerd en, dat vooral, gebaseerd op gedegen en zorgvuldig onderzoek. Geen uitspraak of die wordt onderbouwd door een verwijzing naar de literatuur; het notenapparaat omvat ruim 10 percent van de totale, zo’n 800 pagina’s tellende, tekst. En tenslotte, mij dunkt dat zijn conclusies grotendeels ook nu nog geldig zijn. [1] Ik ben trouwens niet de enige die dit meent. Zo werd ik geattendeerd op een boek uit 2011 waarvan de auteur dankbaar gebruik maakt van zijn inzichten, zoals neergelegd in Über den Prozess der Zivilisation.[2]

In 1933 was Elias verbonden aan de universiteit van Frankfurt als assistent van Karl Mannheim, een in die tijd terecht befaamde socioloog. In januari van dat jaar kwam Hitler in Duitsland aan de macht. Al in maart of april is Elias uit Duitsland vertrokken, toen dat voor joden nog gemakkelijk kon. Hij heeft twee jaar in Parijs gewoond, is daarna naar Londen getrokken. Daar ontving hij van een comité dat joodse vluchtelingen uit Duitsland bijstond jarenlang een schamele toelage.

In precies drie jaar, van zijn acht en dertigste tot zijn een en veertigste heeft hij daar toen zijn meesterwerk geschreven. Een herculische prestatie. Hij had weliswaar geen andere besognes maar aan de andere kant, hij miste daar de steun van een academische instelling. Hij bracht al zijn dagen in eenzaamheid werkend door in het British Museum, dezelfde plaats waar Karl Marx zoveel jaren eerder zijn meesterwerk schreef. In 1938 kwamen zijn ouders, die nog steeds in Duitsland woonden, hem in Londen bezoeken. Een wonder dat hun dat nog gelukt is. Norbert heeft ze gesmeekt om niet terug te gaan en bij hem in Londen te komen wonen. Maar zijn vader zei: ‘mij kunnen ze niks maken, ik heb nooit in mijn leven de wet overtreden, ik heb in Breslau als onbezoldigd adviseur voor de belastingdienst gewerkt, waarvoor ik zelfs een onderscheiding heb gekregen’. Ze zijn in volle onschuld teruggegaan naar hun vertrouwde huis in Breslau. Zijn vader is in 1940 een natuurlijke dood gestorven, zijn moeder is enkele jaren later opgepakt en vermoord. In 1939 kon Elias, nog net voor de oorlog, de twee dikke boekdelen waaruit zijn meesterwerk bestaat, slijten aan een Zwitserse uitgever.

Bovenstaande gegevens zijn voornamelijk ontleend aan zijn memoires, verschenen in: ‘De Geschiedenis van Norbert Elias’, aldaar pp. 93-165: ‘Notities bij mijn levensloop’. Dit boek bevat tevens het verslag van zeven uitvoerige gesprekken met hem over zijn leven: Heerma van Voss, A.J. en A. van Stolk, aldaar pp. 11-92. [3] Die gesprekken hebben plaatsgevonden in 1984, Elias was toen 87 jaar oud. Hij gaf te kennen dat hij nog altijd vond een belangrijke Boodschap voor de Wereld te hebben, waar de wereld helaas onvoldoende naar luisterde. ‘U hebt altijd een opmerkelijk groot zelfvertrouwen gehad’, zeggen zijn gesprekspartners.

Elias: ‘Ik weet niet of het opmerkelijk is, maar ik heb nooit betwijfeld of ik gelijk had.
Zij: ‘Het is toch opmerkelijk als iemand de zekerheid heeft dat wat hij zegt belangrijk is?’
Elias: ‘Ja, maar die zekerheid heb ik en had ik altijd, ook als die inging tegen de mensen die het voor het zeggen hadden. Daar ben ik wel een beetje trots op.’ Read more

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

The Entire Archives Of Radical Philosophy Go Online: Read Essays By Michel Foucault, Alain Badiou, Judith Butler & More (1972-2018)

On a seemingly daily basis, we see attacks against the intellectual culture of the academic humanities, which, since the 1960s, have opened up spaces for leftists to develop critical theories of all kinds. Attacks from supposedly liberal professors and centrist op-ed columnists, from well-funded conservative think tanks and white supremacists on college campus tours. All rail against the evils of feminism, post-modernism, and something called “neo-Marxism” with outsized agitation.

For students and professors, the onslaughts are exhausting, and not only because they have very real, often dangerous, consequences, but because they all attack the same straw men (or “straw people”) and refuse to engage with academic thought on its own terms. Rarely, in the exasperating proliferation of cranky, cherry-picked anti-academia op-eds do we encounter people actually reading and grappling with the ideas of their supposed ideological nemeses.

Read more: http://www.openculture.com/the-entire-archives-of-radical-philosophy-go-online.html

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

Storm en armoede in Nederland

De boom in de tuin kreunt en buigt onder de storm die over de stad raast.
De Volkskrant heeft twee pagina’s ingeruimd voor de langdurige armoede waar een steeds grotere groep Nederlanders de dag mee door moet zien te komen.
Het kabinet Rutte worstelt met de vraag of die Groningers een schadevergoeding moeten krijgen. En wanneer.
Volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau lezen tieners steeds minder een boek.

Om te bepalen welke huishoudens arm zijn, hanteert het CBS de zogeheten lage-inkomensgrens. Die grens is afgeleid van het bijstandsniveau voor een alleenstaande in 1979, toen de bijstand uitgedrukt in koopkracht het hoogst was.
De grens wordt jaarlijks aangepast aan de inflatie. In 2016 was de lage-inkomensgrens 1030 euro voor een alleenstaande, 1370 euro voor een alleenstaande ouder met één kind en 1940 euro voor een koppel met twee kinderen.

De NS meldt dat er geen treinen rijden tussen Alphen aan de Rijn en Gouda vanwege een aanrijding met een trampoline.
Vooral de kleine, particuliere beleggers zijn schuldig aan het opdrijven van de prijzen op de Amsterdamse woningmarkt, aldus Business Insider.

Als je op Ikki’s eiland in de bijstand (onderstand) belandt, krijg je als alleenstaande $ 152,- (Euro 124.213) per twee weken.
Heb je recht op AOW (AOV) krijg je zomaar $ 593,- (Euro 484.596) per maand uitgekeerd.

Nu is er ook nog een deel van het centrum van Almere afgezet. En is een harde Brexit een strop voor bedrijven. Denkt KPGM.
Zit ik hier wat te broeden op de vraag waarom een inwoner van Nederland die door historisch toeval op Ikki’s eiland is geboren, geen recht op een volwaardig bestaan heeft. Ondanks al die rekensommen van CBS, Nibud en de overheid.
Gelukkig is de president van de V.S. kerngezond.

Voor meer over Ikki’s eiland ~ Bonaire: http://ikkiseiland.com/

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

TED@ BCG Paris ~ Neha Narula ~ The Future Of Money

What happens when the way we buy, sell and pay for things changes, perhaps even removing the need for banks or currency exchange bureaus? That’s the radical promise of a world powered by cryptocurrencies like Bitcoin and Ethereum. We’re not there yet, but in this sparky talk, digital currency researcher Neha Narula describes the collective fiction of money — and paints a picture of a very different looking future.

Neha Narula is director of research at the Digital Currency Initiative, a part of the MIT Media Lab where she teaches courses and leads cryptocurrency and blockchain research. While completing her PhD in computer science at MIT, she built fast, scalable databases and secure software systems, and she spoke about these topics at dozens of industry and research conferences.

In a previous life, Narula helped relaunch the news aggregator Digg and was a senior software engineer at Google. There, she designed Blobstore, a system for storing and serving petabytes of immutable data, and worked on Native Client, a system for running native code securely through a browser.

Go to: https://www.ted.com/neha_narula_the_future_of_money

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

University College London ~ IIPP Debates An Economics Reformation

Neoclassical economics has become an unquestioned belief, dominating decision-making from money and savings to migration and sovereignty. This seminar challenged this view, proposing a reformation.

To celebrate the 500th anniversary of Martin Luther’s 95 Theses, a group of free-thinking Economists and students challenged the current dogma in economics and investigated the shaky foundations of the neoclassical faith. The session challenged assumptions about the nature of the economy, the creation of money, the behaviour of markets, the origins of growth, and the causes of crises.

IIPP hosted this lively debate that proposed a new ’95 Theses of the Economics Reformation’, and nailed its demands to the door of the economics establishment to mark the beginning of a new economics reformation.

See: https://www.ucl.ac.uk/bartlett/public-purpose/news/2017/dec/iipp-debates-economics-reformation

See also: Larry Elliott ~ Heretics welcome! Economics needs a new Reformation ~ The Guardian

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

For Him Art, Research, Creation And Politics Were The Same Thing – In Memory Of Paul Boccara

Paul Boccara 1932 -2017

Face à l’ énorme complexité des ces questions, il es urgent d’y aller, au risque d’essuyer les plâtres, des se tromper ; car il y a une béance formidable, et un appel!

Paul Boccara ended with these words the ‘Nine Lessons of Systemic Anthroponomy’. They can be seen as legacy of a great thinker. He was born in Tunis in 1932 – he finally left us on November 26 th 2017. Although he became entirely French in his attitudes, this Mediterranean origin shaped his way of thinking in a peculiar way. I remember one of our meetings in Ivry, where he lived; we went for lunch and there was no hesitation in choosing a seat. “I’m from
Tunisia – I need light,” and so we settled right next to the window. This urge to light was guiding his life, in a metaphorical sense: it was the strive for enlightenment. This was about a very bright light, illuminating the entire socio-historical space and at the same time it was the spotlight, which made it possible to take a close look at details.
Paul Boccara was educated as economist and mastered the tiresome depths of the bourgeois profession as well as the peaks of political economics. The latter was never a flattened shortcut for complex socio-historical constellations. It was only through knowledge of complex relationalities possible to achieve a truly creative application – a Marxist approach in the best possible sense. His profound thinking was also characterised by the fact that he studied in addition to economics also history and anthropology.

Three outstanding works have to be mentioned:
The Études sur le capitalisme monopoliste d’ État, sa crise et son issue [Éditions sociales, 1973] were probably part of the compulsory reading of the left at that time. Boccara’s work was ground-breaking, but at the same time it was part of a wider discourse concerned with the changing role of the state. This has to be understood against the historical background: on the one hand, at least throughout Europe, the ‘special conditions’ of the post WWII period came to an end and the West had to settle down with a consolidating East-West relationship.
What existed as a socialist state and their coalition could not be met by capital alone – if the state would not have existed already, it would have been invented at that time to complement and consolidate the hegemonic claims of the monopoly capital. In fact, such a re-invention of the string state took place in the sense of a close, organic interweaving of economy and state.
The Théories sur les crises, la suraccumulation et la dévalorisation du capital [Delga, 2013/2015] are nearly a late work. Hardly perceived, unfortunately not translated so far, the two volumes show the misery of the economy and of economics. It is noteworthy that the current crisis is analysed in a very fundamental way as a fundamentally structural crisis. Boccara’s oevre goes beyond other works, because it makes use of the very basics of economic theory: accumulation, theory of value, production and consumption, the long waves and the differentiated consideration of predator, casino and profit of capitalist economy are analysed in principle and assessed in connection with the techno-economic processes [‘information technologies of new type’].
Neuf Leçons sur l’ anthroponomie systémique [Delga, 2017], the last book, which is the assets we inherit – and the appeal, an urgent call obliging us to concrete and detailed analysis. Importantly Boccara emphasises the role of anthroponomy – these questions occupied him intensively in recent years. This is refreshingly different from many ‘identity and value discussions’ also in the left.
Strengthening the left can barely rely on hoping for insight into the necessity of a different way of life – questions of faith and pure good will and related hopes should be left to religion. Boccara, on the other hand, puts forward a clear analysis of the interplay between politics and economy and society. And it is not an appeal for such a way of life, but rather an appeal to a culture of debate. Read more

image_pdfimage_print
Bookmark and Share
  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    Or:
    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    BIC ABNANL2A
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives