Instructions To Tinbergen Authors





Instructions To Tinbergen Authors

Some technical terms
Typescript – Entire book excluding the cover
Prelims – Beginning of the book, all pages before the main text begins (title page, contents, foreword, etc.)
Half title – Page I: title only in caps
Dissertation page – Page III – text according to the University standard
Professors’ page – Page IV – names of the professors
ISBN – International Standard Book Number, assigned by the publisher
NUR – (Dutch standard subject classification) classification according to subject

• Prelims generally have no page numbering. If numbering is necessary use roman numerals. Pagenumbering begins at the start of the main text.
• Each new section begins on a right-hand page. If necessary, insert a blank left-hand page. Include this number in the page-count, but do not number.
• Sequence: foreword, introduction, chapter 1, 2, 3, etc., appendix(es), recapitulation, bibliography, index, thanks (if applicable), curriculum vitae.
• On page II come the words ‘This book is number… the…..series’ etc. and the designer’s name + ISBN

Keep the layout simple, logical and consequential. The author is responsible for delivery of the entire manuscript, which should be of sufficient quality that the printer can begin work without further adjustment. The quality shall be judged by Rozenberg Publishers. The last pages must contain the list of all titles published in the Series. An updated list may be obtained from the Tinbergen Institute in Rotterdam.

Type area: 16 x 23 cm. (Excluding the page number, headers)
In Microsoft Word the page margins would be:
Top: 2 cm – 3,5 cm
Bottom: 2,5 cm
Left: 3 cm
Right: 2,5 cm
Header: 1,25 cm – 2,5 cm
Footer: 1,25 cm

Type face: Preferable Times
Type size: Main text: 12-point. This becomes 10-point after 80% reduction. Notes: 10-point. After reduction this becomes 8-point.
Compare the results in advance by reducing (80%) a sample page on a photocopier.
Headings: Logical and consequential. Create a hierarchy.
Bold type: Avoid underlining. Use bold type and italics in moderation.
Pagination: Preferably alternating left and right at the bottom of the page.

If pages must be numbered at the top, it should be done consistently. Do not put a number at the foot of page in a new chapter; simply omit it. Pages with no text, should not be numbered – they should – of course, be counted.

Tables etc. Black lines and dots are part of the text and will therefore also be reduced to 80%.

Handing in your completed and designed manuscript to Rozenberg Publishers:
Very important when working with PDF files is using the right software. A lot of the free available software is only useful for creating PDFs for screen use, and not for print. Our preference goes to Adobe Distiller.
If you hand in a trial chapter at an early stage, for us to check, it may avoid surprises in a later stage.
Please be aware that we can hardly make any corrections in your PDF files. If there are any mistakes/errors in your proof, you will have to hand in new PDF files.

Rozenberg Publishers will ensure that the text fits in the style of the Tinbergen dissertation series. This is a fixed style of typesetting and cannot be altered.
The author must provide by e-mail (textfile ) with title, subtitle, names of authors, university from which the author is graduating and the number in the series. In addition there should be a short summary of the content and (if you like) author biography (in total max. 200 words). The text should give a clear idea of what the book is about – not a summary. Before the final printing of the jacket a proof (PDF) will be made for the author’s approval.

The resolution of the illustration for the cover should be at least 300 dpi. We would like to receive the illustration as jpeg- or tiff-file.
Please note: either you own the copyright of the illustration or it is copyright-free. You can find a lot of copyrightfree illustrations in databases like Wiki Commons,, etc.

Of course you can also choose a cover without illustration.
Invitation cards and ‘Stellingen’ are not part of the arrangement between Rozenberg Publishers and the Tinbergen Institute.

Planning and production
A period of 4 weeks is needed for the printing and binding of the book. If you would like to receive a (paper) proof, we need one week extra.
If possible it is advisable to deliver it sooner. The key to the planning is the date on which the book must be at the pedel, it is then possible to count backwards to the last possible date.
The author sends the manuscript by e-mail to:

Drukkerij Haveka bv
van Hennaertweg 23
2952 CA Alblasserdam
tel.: (+) 31 (0)78–691 23 23
Tonny Hartog

Or to:

Rozenberg Publishers – Auke van der Berg

Edwin Reesink – Allegories of Wildness ~ The Name, Fame And Fate Of The Nambikwara ~ Three Nambikwara Ethnohistories Of Sociocultural And Linguistic Change And Continuity 

Now online:

A ‘primitive wild people’ that only Rondon could ‘pacify’, that was the reputation of wildness of these ‘savages’ around 1910. Not only that, Rondon also renamed them as the “Nambiquara” and hence, a few years later, this people acquiered its first fame in Brazil with a new name. Actually, colonial expansion and war had been part of their history since the seventeenth century. The crossing of the enormous Nambikwara territories by the telegraph line constructed by Rondon’s Mission produced, as far as known, the first real pacific contact. For those local groups most affected it proved as disastrous as all ‘first contacts’ without any preparation and substantial medical assistance. When Lévi-Strauss travelled through the region the so-called civilization had receded again. His research was very severely hampered by the historical consequences and by the fact the Indians still retained their political autonomy. Yet he has remarked they were the most interesting people he met and regarded this journey as his initiation in anthropological fieldwork. Tristes Tropiques made this people famous to a very large public and fixed another particular image of the Nambikwara. And then, in the seventies and eighties of the last century, the final assault took place by their being “before the bulldozer” (as written by the best known Nambikwara expert David Price). Only after a demographic catastrophy, permanent encirclement and great losses of territory, several Nambikwara local groups coalesced and emerged as peoples while many other local groups perished in this genocide. In effect, the so-called Nambikwara never were ‘one people’. This study explores the ethnohistory of the name, fame and fate of three of these peoples — the Latundê, Sabanê and Sararé — and dedicates some special attention to language loss and maintenance.

© Edwin Reesink, 2010, 2019 – Cover picture: Mísia Lins Reesink – Illustrations: Edgar Roquette-Pinto
© Rozenberg Quarterly 2010, 2019 – Amsterdam – ISBN 978 90 3610 173 8

Auke van der Berg – Ikki’s eiland. De horzel van het koninkrijk II. Van San Fransisco naar Mariadal

Najaar 2021 verschijnt:
Ikki’s eiland. De horzel van het koninkrijk. II. Van San Fransisco naar Mariadal
204 pagina’s. Paperback. Amsterdam, Rozenberg Publishers 2021.
ISBN 9789036106221.
Euro 19,50 – $ 20,00
Omslag & dtp Ingrid Bouws

Uit de Inleiding:

Maar twee jaar na mijn eerste bezoek kon ik dan toch het boek presenteren waarin ik een beeld probeerde te schetsen van wat er zoal op het eiland speelt.
Diezelfde karaktertrek zorgde ervoor dat ik al bij de presentatie riep dat ik een tweede boek wilde schrijven. Er was nog zo veel te vertellen.
In dat tweede boek wilde ik de balans opmaken van 10 jaar 10.10.10. Die balans zou natuurlijk genuanceerd en evenwichtig zijn. Het voornemen was om zo objectief mogelijk de voor en tegens van de in 2010 gemaakte keuze in kaart te brengen.

Om tot een evenwichtige balans te kunnen komen, moest ik uiteraard op zoek naar mogelijk positieve gevolgen van de band met Europees Nederland. En die zijn er.
Als je je oor te luister legt op het eiland, noemt men al gauw het onderwijs en de zorg als voorbeelden van positieve ontwikkelingen. Over het onderwijs kan ik niet veel zeggen. In de afgelopen jaren heb ik daar geen aandacht aan besteed. In de toekomst hoop ik dat goed te maken.
Na het interview met dr. Frans heb ik een serie portretten mogen maken van mensen die bij Fundashon Mariadal werken of werkten. Die interviews herlezend, zag ik dat de reeks niet alleen de geschiedenis van de zorg op het eiland vertelt, maar ook dat de serie, bijna ongemerkt, de veranderingen illustreren waar het eiland mee te maken heeft.

Natuurlijk is het niet alleen maar pais en vree als we het over Fundashon Mariadal hebben. Al was het maar dat zorg een van de onderwerpen is waar we graag en veel over klagen. Ook de samenwerking met Den Haag verloopt niet altijd soepel. Het eiland blijft een verweggebeuren voor sommige Haagse politici. ‘We gaan het vanuit Den Haag niet cadeau krijgen’, zegt dr. Frans in het eerdergenoemde interview uit 2015, ‘we zullen ervoor moeten gaan, op onze strepen moeten staan. Weerwoord hebben tegen de Haagse benadering, omdat men daar niet precies weet hoe ermee om te gaan. Maar ik ben ervan overtuigd dat de rest van de ontwikkeling wel komt. Ook op Bonaire gebeuren de mooiste dingen. En die dingen waren onmogelijk geweest als we onderdeel van de Nederlandse Antillen waren gebleven.’


Joseph Sassoon Semah – On Friendship/(Collateral Damage) III – The Third GaLUT: Baghdad, Jerusalem, Amsterdam

 Oktober 2020: Joseph Sassoon Semah – On Friendship/(Collateral Damage) III – The Third GaLUT: Baghdad, Jerusalem, Amsterdam.

Stichting Metropool Internationale Kunstprojecten. 220 pag. A4 formaat.  ISBN 978 90 361 0601 6. Euro 39,95

On Friendship/(Collateral Damage) III – The Third GaLUT: Baghdad, Jerusalem, Amsterdam is een poëtische en kritische zoektocht van kunstenaar Joseph Sassoon Semah naar de steden Amsterdam, Bagdad en Jerusalem. Deze steden waren van oudsher gastvrije en tolerante toevluchtsoorden. Zijn ze dat vandaag nog? Wat is de plek voor ‘De Gast’, degene die in een vreemde context leeft en werkt en zijn omgeving toetst op het moment dat hij zijn specifieke positie als ’Gast’ in ballingschap zonder enig voorbehoud toont en zijn plaats opeist? De Gast wordt Gastheer. Deze bijzondere kunstmanifestatie gaat over twee onlosmakelijke grootheden: de dynamiek van de derde ballingschap en de evolutie van Gast naar Gastheer.

Het boek bevat een uitgebreid overzicht van de kunstmanifestatie.

Met bijdragen van:
Prof. Dr. Emile Schrijver (algemeen directeur Joods Cultureel Kwartier Amsterdam) – Oreach Natah Lalun: Reflections on the concept of the Jewish artist as Guest
Joseph Sassoon Semah – THE THIRD גלות GaLUT. Remapping the Memory of the Guest
Dr. Arie Hartog (directeur Gerhard-Marcks-Haus, Bremen) The Third Exile: recovering the traditions of asymmetry
Dr. Margriet Schavemaker (artistiek directeur Amsterdam Museum) Compelling footnotes Joseph Semah and the Stedelijk Museum Amsterdam
Professor dr. Ella Shohat (New York University) Remainders Revisited: An Exilic Journey from Hakham Sasson Khdhuri to Joseph Sassoon Semah
Rick Vercauteren (publicist en historicus) From deliberate destruction to concise reconstructions
Mati Shemoelof (dichter en auteur Berlijn) How to Explain Hair hunting to a Dead German Artist
Dr. Yael Almog (Durham University) Ritual Judaism: Ages of Diaspora
Linda Bouws (Metropool Internationale Kunstprojecten) Joseph Sassoon Semah: Re-thinking the concept of the GaLUT, re-claiming the lost culture

Het boek is te bestellen bij Stichting Metropool Internationale Kunstprojecten, € 39,95 excl. verzendkosten, NL 42 INGB 0006 9281 68 o.v.v. On Friendship III, naam en adres.

André Köbben ~ Over de rol van ijdelheid in de wetenschap

Nu online: André Köbben ~ Over de rol van ijdelheid in de wetenschap. Rozenberg Publishers. ISBN 978 90 361 493 7 – 96 pagina’s – Euro 12,50 – Omslag & DTP BuroBouws []

‘IJdelheid’, wat is mijn definitie van dat begrip? In de Van Dale wordt ijdelheid omschreven als ‘een te hoge dunk van de eigen
voortreffelijkheid’ en als ‘de zucht om door anderen bewonderd en geprezen te worden’. Beide omschrijvingen zijn voor mijn doel bruikbaar. Een zekere mate van ijdelheid in deze betekenis is veel beoefenaars van de wetenschap eigen, met name als ze de positie van hoogleraar bereikt hebben. Mij gaat het hier echter om gevallen waarbij ijdelheid zich in excessieve vorm voordoet. In die zin dat deze ook nog gepaard gaat met de ‘ik heb altijd gelijk’ gedachte, en vaak ook met ‘ik weet toch wel hoe het zit, ook zonder het onderzocht te hebben’.

Ik heb in ruime mate gegevens verzameld over tien zulke personen. In zeven van mijn casussen ben ik goeddeels tot mijn oordeel over hen gekomen op grond van eigen onderzoek en eigen ervaringen. In twee gevallen heb ik mede gebruik gemaakt van het zorgvuldige werk van een onderzoekscommissie. In drie gevallen heb ik mijn oordeel voornamelijk gebaseerd op doorwrochte studies van anderen. Ik heb niet de pretentie dat het hier gaat om zoiets als een representatieve steekproef. Wel meen ik een scala van gevallen te presenteren die de meeste variaties op dit gebied omvat. Zo heb ik gezocht naar voorbeelden uit onderscheiden gebieden van wetenschap. In zes gevallen zijn het beoefenaars van de sociale wetenschappen (in de ruime zin van het woord), in vier gevallen natuurwetenschappers (in de ruime zin van het woord). In vijf casussen betreft het actuele affaires, in de vijf overige om zaken die zich in het (nabije) verleden hebben voorgedaan. Die te bespreken is van belang, al is het maar om aan te tonen dat misstanden in de wetenschap niet enkel van vandaag of gisteren zijn. In alle tien gevallen betreft het mannen. Geen wonder. Immers in het nabije verleden waren bijna alle beoefenaars van de wetenschap van het mannelijk geslacht, en ook nu nog geldt dat voor een ruime meerderheid. Maar de emancipatie schrijdt met rasse schreden voort! Alweer enkele jaren geleden kreeg voor het eerst een vrouwelijke beoefenaar van de wetenschap een officiële berisping wegens wangedrag in de wetenschap. Ik noem
hier geen namen.

Excessieve ijdelheid in de wetenschap, in de hier geformuleerde betekenis van dat woord, heeft vaak schadelijke gevolgen en wordt daarom in dit geschrift bestreden. Achtereenvolgens bespreek ik leven en werk van de volgende personen: de fysisch geograaf Jan P. Bakker; de antropoloog Claude Lévi-Strauss; de socioloog Norbert Elias; de hersenonderzoeker Dick Swaab; de chemicus Henk Buck; de nanotechnoloog Jan Hendrik Schön: de sociaal psycholoog Diederik
Stapel; de antropoloog Mart Bax; de psycholoog Cyril Burt; de historicus Bernard Berenson.
De vraag die als eerste te beantwoorden staat is of ijdelheid in excessieve-mate bij onderzoekers in alle gevallen nadelig is voor de wetenschap.

1. Over de rol van ijdelheid in de wetenschap
2. Jan P. Bakker
3. Uren met Lévi-Strauss
4. Over Norbert Elias
5. Een al te absolute overtuiging
6. De kwestie Buck
7. Het geval van Jan Hendrik Schön
8. De affaire Stapel
9. Inzake Mart Bax
10. Sir Cyril Burt
11. Bernard Berenson tussen kunstwetenschap en handel
12. Rangschikkingen
Geraadpleegde literatuur

Over de auteur – bron: Nederlandse Sociologische Vereniging []

André Köbben (1925 -), emeritus hoogleraar antropologie, verlegde zijn aandacht van verre volksstammen naar de wereld van het Nederlandse beleidsonderzoek. Zijn advies voor integere beleidsonderzoekers: neem een rechtsbijstandverzekering.

André Köbben begon aan zijn studie zoals je van een antropoloog mag verwachten: hij bestudeerde niet-westerse samenlevingen. Zijn proefschrift uit 1955 was een studie naar de ‘zwarte planters’ in Ivoorkust en niet lang erna schreef hij over Djuka, Surinaamse marrons (afstammelingen van gevluchte slaven). In de loop der tijd richtte Köbben zijn aandacht steeds meer op zijn eigen omgeving. In de jaren zeventig gaf hij leiding aan het door hem opgerichte Centrum voor Onderzoek van Maatschappelijke Tegenstellingen (COMT) aan de Universiteit Leiden. In die turbulente jaren was er genoeg studiemateriaal voor handen. Köbben verwierf vooral publieke bekendheid door zijn betrokkenheid bij het Molukse vraagstuk dat in deze tijd explosieve vormen aannam.

Toen de frustratie van de Molukkers omsloeg in geweld – in de vorm van treinkapingen en bezettingen, soms met bloedige afloop – werden diverse commissies in het leven geroepen waar Köbben deel van uitmaakte. De Molukse onlusten gaven ook mede aanleiding tot het minderhedenbeleid dat niet alleen voorzag in subsidies en zeggenschap voor voorlieden van minderheden maar ook in veel onderzoek naar minderheidsgroepen. Köbben maakte onderdeel uit van dat zich ontvouwende beleidsveld en was onder meer lid van de Adviescommissie Onderzoek Minderheden die verantwoordelijk was voor het programmeren van minderhedenonderzoek.

Al tijdens zijn werkzaamheden voor ACOM is Köbben sceptisch over beleid. Hij constateerde dat veel initiatieven vanuit minderheden in werkelijkheid werden aangestuurd door goedbedoelende maar ook bemoeizuchtige zaakwaarnemers. De kritische houding naar het complex van onderzoek en beleid komt nog sterker terug in zijn meer recentestudies met Henk Tromp. In dat werk gaat het niet om minderheidsgroepen, maar om de wereldwijde volksstam waartoe Köbben zelf behoort: die van beoefenaars van de wetenschap.

In ‘De onwelkome boodschap’ analyseren Köbben en Tromp wat er gebeurt als onderzoekers tot bevindingen komen die hun opdrachtgevers of andere machtige partijen niet aanstaan. Köbben en Tromp rapporteren hoe onderzoeksresultaten hoe onderzoeksresultaten niet zelden onschadelijk worden gemaakt door ze dood te zwijgen. De analyse is beheerst maar het is duidelijk dat er heel wat op het spel kan staan. Onderzoekers die hun integriteit willen bewaren, kunnen te maken krijgen met diverse vormen van intimidatie.

Twee decennia na zijn emiritaat (in 1991) is Köbben nog altijd actief als publiek antropoloog. Onlangs liet hij zich als volgt over Diederik Stapel uit: “Hij is, zoals ook andere sommige andere fraudeurs. behept met het ‘ik heb altijd gelijk-syndroom.’ Hij meent echt: ‘ik weet toch wel hoe het zit, ook al heb ik het niet onderzocht.’”

Köbben zelf heeft juist een carrière opgebouwd rond het voortdurend bevragen van belangen en inzichten, van volkeren ver weg tot wereldjes dichtbij. Hoe dichterbij en groter de belangen, hoe groter de kans dat een onderzoeker tegen de haren instrijkt en represailles ondervindt. Mede om die reden geeft Köbben beleidsonderzoekers die hun integriteit willen beschermen een belangrijk advies mee: neem een rechtsbijstandsverzekering.

Auke van der Berg ~ Ikki’s eiland. De horzel van het koninkrijk I. Het gesprek

Rozenberg Publishers –
ISBN 90 978 3610 495 1
216 pagina’s – November 2017
Tweede druk mei 2018

Derde druk september 2020
Euro 19,50
$ 20,00
Omslag & DTP: Ingrid Bouws


Boi Antoin – Wat van ons is, is niet goed
Ben Oleana – Je moet eerst naar jezelf kijken
Michiel Bijkerk – Advocatuur als sacrale kuunst
Claudette Martijn-Reed – Ik was niet van plan de politiek in te gaan
Johan Giskus – Nederlanders houden niet van dansers
Larry Gerharts – Alles draait om enen en nullen
Norwin Willem – De knuppel is vervangen door woorden
Rignald Saragoza – Ik ben zo geboren, dat heeft een voordeel
Abilio Martis – Door hard te werken hoopte ik dat we het beter zouden krijgen
Misoyla Winklaar – Als je de hoop verliest, is er niets meer
Valerio Balentien & Aixa Abrahams – Alles gaat langzaam beter
Sidney Josepha – Op den duur kom je toch in Rome
Rachit Alberto & Sigmar Marchena – Er gebeuren dingen die je stil laten staan bij je leven
Giovanni Frans – Mijn wensen hebben niets met gezondheidszorg te maken
Kevin Thodé – Ik luister goed en hoor wat de mensen zeggen
James Finies – Er zijn veel mensen om me heen en ergens is het verhaal wel gelukt
Max Suart – Er is geen baby die als crimineel geboren wordt

Plus een veertigtal stukkies.