Stanford Encyclopedia Of Philosophy

Welcome to the Stanford Encyclopedia of Philosophy (SEP), which as of March 2018, has nearly 1600 entries online. From its inception, the SEP was designed so that each entry is maintained and kept up-to-date by an expert or group of experts in the field. All entries and substantive updates are refereed by the members of a distinguished Editorial Board before they are made public. Consequently, our dynamic reference work maintains academic standards while evolving and adapting in response to new research. You can cite fixed editions that are created on a quarterly basis and stored in our Archives (every entry contains a link to its complete archival history, identifying the fixed edition the reader should cite). The Table of Contents lists entries that are published or assigned. The Projected Table of Contents also lists entries which are currently unassigned but nevertheless projected.

Go to:

Bookmark and Share

F-Site – Lesmateriaal over vrouwen uit de geschiedenis

F-site biedt geschiedenisdocenten lesmateriaal over vrouwen uit de geschiedenis, toegespitst op de tien tijdvakken uit het geschiedenisonderwijs. Het kan tevens als bron dienen voor leerlingen die een spreekbeurt of werkstuk over een historische vrouw willen geven. Natuurlijk is F-site er ook voor iedereen die meer wil weten over vrouwen uit de geschiedenis: van de prehistorie tot nu.

Alle historische vrouwen op F-site worden uitgelicht aan de hand van een biografie, facts, quotes en een opdracht voor in het voortgezet onderwijs. Deze opdracht is een handreiking en biedt inspiratie voor hoe je de historische vrouwen meer zichtbaar kunt maken voor leerlingen. Bij het maken van het materiaal is er rekening gehouden met de kenmerkende aspecten en begrippen uit de huidige geschiedenismethodes.

De vijftig vrouwen op F-site zijn slechts een begin. F-site is een platform dat steeds verder wordt aangevuld met nieuwe verhalen en lesmateriaal. Schrijf je hieronder in voor de nieuwsbrief en volg ons op social media om op de hoogte blijven.

Ga naar:

Bookmark and Share

The Dutch Black School: They Are Not Us

Lammert de Jong – Being Dutch. More or less. In a comparative Perspective of USA and Caribbean Practices Rozenberg Publishers 2010. ISBN 978 90 3610 210 0 – The complete book will be online soon. 

‘An Inconvenient Truth’
In the Netherlands, black’ is not black; it is ‘non-western’, including Moroccan, Turkish, and people of Caribbean origin, lumped together as allochtons. In government statistics, schools with more than 70% allochton pupils are generally classified as a black school; schools with less than 20% allochton pupils are graded as white. The black school concept is also used in relation to the surrounding neighborhood. Schools with more pupils of non-western origin than expected in view of the composition of the neighborhood are labeled blacker or, in the case of an over-representation of white pupils, whiter. A deviation of 20% or more between neighborhood and school population classifies a school as too white or too black (Forum, 2007). The number of primary schools with more than 70% allochton pupils is increasing; in Dutch nomenclature: the schools are becoming blacker.

The Dutch black school is a perfidious contraption that locks in children of non-western origin, while its black label flags an underlying apartheid syndrome to underscore for the True Dutch – intentionally or not – how different these allochtons are. Yet the black school touches an open nerve in the Netherlands, a sensitive reality that surpasses its statistical definition. On the one hand the black school reeks of apartheid, which the Dutch so bravely contest when occurring elsewhere in the world. On the other hand the True Dutch are well aware that their entitlement and unencumbered access to white schools is at stake when school segregation is tackled in earnest. So far Dutch counteraction is limited to research and some experimental desegregation projects.

The Dutch black school is embedded in the particular Dutch school system that funds public-secular as well as private-denominational schools. Once, the Dutch school system was driven by the accommodation of different beliefs. On the strength of their belief – church-religion or secular ideology – parents wanted a school for their children that adhered to the values, doctrines, and rules of their faith, and paid for by the state. [Note: In 2009 the Netherlands’ Council of State pointed out that publicly financed orthodox religion-based schools may refuse teachers who identify with a particular gay life style. The fact that a teacher is gay is not sufficient to deny a position, but if he or she is in a same sex relation and married in church or city hall, that may suffice, as such contravenes the orthodox rule that marriage is a holy sacrament between one man and one woman]

Denominational and non-religious schools emphasized particularity, a distinctiveness that corresponded with religious doctrines or ideological orientations. The principle of Freedom of Education (Onderwijsvrijheid) is enshrined in the Netherlands Constitution, art. 23. Over the years parents have come to believe that they are entitled to choose a specific school for their children, which is a travesty of the freedom to choose a particular type of school, based on denominational or secular definition.

Dutch politics wavers when coming to grips with the effects the black school brings – quite literally – home. Most parents don’t set out intending to discriminate, which makes a noble difference, and legally enforced segregation is not on the books. Nonetheless a segregated white-black educational system has become a reality, with most True Dutch children in better schools and having better school careers, and children of allochtons at the other end. And that with long lasting effects after the school years have come to an end. This type of school segregation stigmatizes New Dutch children for life, while reinforcing an allochton footprint that will divide the nation for years to come. Although most political parties assert that integration is the major social issue of our time, they fail to confront the black school with a sense of urgency. Dutch politics still has to acknowledge that the black school emblematizes the allochton population in the Netherlands with an explicit signature: They are not Us.

Black schools are a common feature in most major Dutch cities. So far the black school does not stand out in Dutch politics as a problem that must be solved urgently by law, regulation or in the courts. The black school seems more of an inconvenient truth than a critical social or political issue. To an outsider this must be surprising, given that the Netherlands is known for its rock-solid liberal reputation. How come then that the Netherlands has become a segregated nation? And do they discriminate against people of color? Do the Dutch not know how to handle the ethnic complexities of today’s multi-cultural society? Or is it a lack of compassion for those who do not belong to the white Dutch tribe: Discrimination or not, my children first. Or is it merely a matter of social-economic stratification, a distinction between advantaged and disadvantaged children, so that the Dutch black school is just a myth (Vink, 2010)?

Read more

Bookmark and Share

The Making Of The Statute Of The European System Of Central Banks ~ Contents & Readers’ Guide


List of Acronyms and Abbreviations
Chapter 1: Introductory Chapter
Zur Thematik – Organization of the book – Methodology and sources – Descriptions of the main documents, committees and historical setting

Chapter 2: Integration Theory, Federalism and Checks and Balances
Integration and transfer of power – Federalism – Checks and balances

Cluster I (Checks and Balances between the ESCB and the Public Authorities)

Chapter 3: Introduction to Cluster I
Basic Community structure – Independence – Accountability

Read more

Bookmark and Share

Over de rol van ijdelheid in de wetenschap ~ Inhoudsopgave



1. Over de rol van ijdelheid in de wetenschap – Voorwoord
2. Jan P. Bakker
3. Uren met Lévi-Strauss
4. Over Norbert Elias
5. Een al te absolute overtuiging – Over Dick Swaab: Wij zijn ons brein
6. De kwestie Buck
7. Het geval van Jan Hendrik Schön
8. De affaire Stapel
9. Inzake Mart Bax
10. Sir Cyril Burt
11. Bernard Berenson tussen kunstwetenschap en handel
12. Rangschikkingen
Geraadpleegde literatuur

‘IJdelheid’, wat is mijn definitie van dat begrip? In de Van Dale wordt ijdelheid omschreven als ‘een te hoge dunk van de eigen voortreffelijkheid’ en als ‘de zucht om door anderen bewonderd en geprezen te worden’. Beide omschrijvingen zijn voor mijn doel bruikbaar. Een zekere mate van ijdelheid in deze betekenis is veel beoefenaars van de wetenschap eigen, met name als ze de positie van hoogleraar bereikt hebben. Mij gaat het hier echter om gevallen waarbij ijdelheid zich in excessieve vorm voordoet. In die zin dat deze ook nog gepaard gaat met de ‘ik heb altijd gelijk’ gedachte, en vaak ook met ‘ik weet toch wel hoe het zit, ook zonder het onderzocht te hebben’.

Eerder verschenen bij Rozenberg Publishers. Amsterdam 2017. ISBN 978 90 3610 493 7

Bookmark and Share

Over de rol van ijdelheid in de wetenschap ~ Voorwoord

‘IJdelheid’, wat is mijn definitie van dat begrip? In de Van Dale wordt ijdelheid omschreven als ‘een te hoge dunk van de eigen voortreffelijkheid’ en als ‘de zucht om door anderen bewonderd en geprezen te worden’. Beide omschrijvingen zijn voor mijn doel bruikbaar. Een zekere mate van ijdelheid in deze betekenis is veel beoefenaars van de wetenschap eigen, met name als ze de positie van hoogleraar bereikt hebben. Mij gaat het hier echter om gevallen waarbij ijdelheid zich in excessieve vorm voordoet. In die zin dat deze ook nog gepaard gaat met de ‘ik heb altijd gelijk’ gedachte, en vaak ook met ‘ik weet toch wel hoe het zit, ook zonder het onderzocht te hebben’.

Ik heb in ruime mate gegevens verzameld over tien zulke personen. In zeven van mijn casussen ben ik goeddeels tot mijn oordeel over hen gekomen op grond van eigen onderzoek en eigen ervaringen. In twee gevallen heb ik mede gebruik gemaakt van het zorgvuldige werk van een onderzoekscommissie. In drie gevallen heb ik mijn oordeel voornamelijk gebaseerd op doorwrochte studies van anderen. Ik heb niet de pretentie dat het hier gaat om zoiets als een representatieve steekproef. Wel meen ik een scala van gevallen te presenteren die de meeste variaties op dit gebied omvat. Zo heb ik gezocht naar voorbeelden uit onderscheiden gebieden van wetenschap. In zes gevallen zijn het beoefenaars van de sociale wetenschappen (in de ruime zin van het woord), in vier gevallen natuurwetenschappers (in de ruime zin van het woord). In vijf casussen betreft het actuele affaires, in de vijf overige om zaken die zich in het (nabije) verleden hebben voorgedaan. Die te bespreken is van belang, al is het maar om aan te tonen dat misstanden in de wetenschap niet enkel van vandaag of gisteren zijn. In alle tien gevallen betreft het mannen. Geen wonder. Immers in het nabije verleden waren bijna alle beoefenaars van de wetenschap van het mannelijk geslacht, en ook nu nog geldt dat voor een ruime meerderheid. Maar de emancipatie schrijdt met rasse schreden voort! Alweer enkele jaren geleden kreeg voor het eerst een vrouwelijke beoefenaar van de wetenschap een officiële berisping wegens wangedrag in de wetenschap. Ik noem hier geen namen.

Excessieve ijdelheid in de wetenschap, in de hier geformuleerde betekenis van dat woord, heeft vaak schadelijke gevolgen en wordt daarom in dit geschrift bestreden.

Achtereenvolgens bespreek ik leven en werk van de volgende personen: de fysisch geograaf Jan P. Bakker; de antropoloog Claude Lévi-Strauss; de socioloog Norbert Elias; de hersenonderzoeker Dick Swaab; de chemicus Henk Buck; de nanotechnoloog Jan Hendrik Schön: de sociaal psycholoog Diederik Stapel; de antropoloog Mart Bax; de psycholoog Cyril Burt; de historicus Bernard Berenson.

De vraag die als eerste te beantwoorden staat is of ijdelheid in excessieve-mate bij onderzoekers in alle gevallen nadelig is voor de wetenschap.

Bij het schrijven van dit boek heb ik de hulp gehad van Henk Tromp. Hij heeft mijn teksten zorgvuldig gelezen en mij zijn kritiek niet bespaard. Verder, hij weet (bijna) alles van computers en ik (bijna) niks. En tenslotte, het mooie hoofdstuk 11 is van zijn hand.

Ook wil ik Frank Bovenkerk en Lodewijk Brunt bedanken voor hun welkome bijstand. Eens waren zij veelbelovende promovendi van mij, nu zijn zij allebei emeritus hoogleraar. Dat ik dat nog mag meemaken!

Volgende hoofdstukover-de-rol-van-ijdelheid-in-de-wetenschap-jan-p-bakker/

Bookmark and Share
  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us:
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives