De grond lezen als een boek ~ Graven naar de geschiedenis van de Cariben. Met Corinne Hofman

Toen Columbus meer dan 500 jaar geleden de oceaan over zeilde op zoek naar de Nieuwe Wereld, stapte hij het eerst aan wal in het Caribisch gebied. Hoe leefde de Indiaanse bevolking daar? Hoeveel contact was er tussen de eilanden? En hoe verliep de ontmoeting tussen de oude en de nieuwe wereld? Al meer dan 20 jaar zoekt archeoloog Corinne Hofman het antwoord op deze vragen in de Caribische aarde.

Merianprijs
De KNAW Merianprijs is ingesteld om de zichtbaarheid van vrouwelijke wetenschapsbeoefenaren in Nederland te bevorderen en de deelname van vrouwen in de wetenschap in Nederland te stimuleren. De prijs wordt mogelijk gemaakt door SNS REAAL Fonds.

Geproduceerd door Fast Facts
Mogelijk gemaakt door de Koninklijke Nederlandse Akademie van Wetenschappen en het SNS REAAL Fonds
Met dank aan Marja van der Putten, Ilone de Vries, Jimmy Mans, leden Caribische onderzoeksgroep Universiteit Leiden
Met beeld van Johan Gielen, Ben Hull

Gemaakt door: Aline Idzerda 2013
In samenwerking met
Camera & montage: Persistent Vision
Muziek: Daan van West
Grafisch ontwerp: SproetS

Bookmark and Share

The Third Conference On The Political Future Of The Caribbean

3rd CONFERENCE ON THE POLITICAL FUTURE OF THE DUTCH-ADMINISTERED CARIBBEAN – RE-UNITING THE ANTILLES AND CARIBBEAN IN SOLIDARITY

The  Third Conference on the Political Future of the Caribbean,

Having met at Bonaire, West Indies on 7th and 8th December 2018,

Aware that the political status of Bonaire, Sint Eustatius (Statia) and Saba was transformed in 2010 from being a part of the autonomous country of the (former) Netherlands Antilles to a new political arrangement unilaterally advanced by the Kingdom of the Netherlands akin to that of ‘partial integration’, and characterized by serious political and economic inequality, rather than the promised political and economic equality originally envisaged.

Also aware that this new status is tantamount to unilateral annexation, and is wholly inconsistent with the minimum standards of full self-government and equality required on the basis of international principles of democratic governance,

Noting that in 2010, Curaçao and Sint Maarten joined Aruba as the second and third semi-autonomous countries in the Kingdom without the full measure of self-government required under United Nations (U.N.) Resolution 1541 (XV), and subject to the applicability of Article 51 of the Kingdom Charter which provides for unilateral intervention in the affairs of the autonomous countries,

Read further: https://overseasreview.blogspot.com/2018/12/caribbean-experts-calls-for-regional.html

Bookmark and Share

Omgaan met diversiteit en meertaligheid in het basisonderwijs

Handleiding voor leraren-opleiders
Deze handleiding die zowel door lerarenopleiders als leerkrachten in Suriname, Nederland en Vlaanderen gebruikt kan worden, geeft theoretische achtergronden en praktische toepassingen bij het voorbereiden van toekomstige leerkrachten op een cultureel diverse en meertalige klas.

De handleiding bestaat uit vier losse modules die gratis gedownload kunnen worden. De modules kunnen afzonderlijk of als één geheel in een cursus worden gebruikt.

Auteurs:
Mr. dr. Ellen-Rose Kambel, mensenrechtenjurist en oprichter/directeur Rutu Foundation voor intercultureel meertalig onderwijs.
Dr. Ellen-Petra Kester, taalwetenschapper, docent en onderzoeker aan de Universiteit Utrecht.
Dr. Emmanuelle Le Pichon-Vorstman, taalwetenschapper, docent en onderzoeker aan de Universiteit Utrecht en de University of Toronto, Canada.
Drs. Maggie Schmeitz, antropoloog.

Omgaan met diversiteit en meertaligheid in het basisonderwijs. Handleiding voor lerarenopleiders in Suriname (2018) is een uitgave van het Christelijk Pedagogisch Instituut Paramaribo (CPI), de Universiteit Utrecht en de Rutu Foundation voor intercultureel en meertalig onderwijs. De handleiding is tot stand gekomen met financiele ondersteuning van de Twinning Faciliteit Suriname-Nederland.

Download de hele handleiding plus bijlagen: http://www.rutufoundation.org/nieuw-omgaan-met-diversiteit-en-meertaligheid-in-het-basisonderwijs/

Bookmark and Share

Amílcar Sanatan ~ The Little-Known Stories Of two Revolutionary Caribbean Women

There is a ‘lost history’ of radical women and women’s organizing in the Caribbean for social and economic justice that changed our landscape for more than a century.

When we think of great leaders, we think of presidents, prime ministers and heads of revolutionary movements. In our collective memory, we sometimes forget the immense sacrifices of left organizers for social, economic and political change. Yet, not all revolutionaries and martyrs are equal.

Working class, non-white, activist, and left women from the Global South suffer from the greatest invisibility. There is a ‘lost history’ of radical women and women’s organizing in the Caribbean for social and economic justice that changed our landscape for more than a century.
In what will forever be remembered as the July 26 Movement, a young Fidel Castro led a failed attack against the Moncada army barracks in Santiago de Cuba in an attempt to inspire a national uprising against dictator Batista. While many of his comrades were slaughtered in the action, the passionate and idealistic Fidel, in 1954 wrote a lengthy critique of capitalism in the Isle of Pines prison, decrying the social and economic ills of Cuba under dictatorial rule instead of making a defense regarding the charges brought against him.

In a speech that has been remembered for one of its precious lines, “History will absolve me,” Fidel Castro joined the distinguished tradition of revolutionaries who defended themselves in court by advancing their radical political beliefs. One year before Fidel would be absolved by history, Claudia Jones, made her defense in a U.S. court challenging the imprisonment she faced because of her communist beliefs.

Read more: http://caricomreparations.org/little-known-stories-two-revolutionary-caribbean-women/

Bookmark and Share

J. Wolbers ~ De slavernij in Suriname, of dezelfde gruwelen der slavernij, die in de ‘Negerhut’ geschetst zijn, bestaan ook in onze West-Indische Koloniën

Hoort het Nederlanders! deze woorden, aan het hoofd van dit opstel geplaatst, zijn uitgesproken door een’ man, die door een langdurig verblijf in de West-Indiën in staat was uit eigene ondervinding te spreken, en die alzoo als een bevoegd getuige in deze zaak kan optreden. Het was op eene vergadering der Nederlandsche Maatschappij ter bevordering van de afschaffing der slavernij, gehouden te ’s Gravenhage, den 20sten October 1853, dat hij deze woorden uitsprak. Zijne taal was niet die der opgewondenheid, maar der bezadigde overtuiging, die zelfs zeer tegen overdrevene, eenzijdige beschouwingen in deze waarschuwde, en de toestanden in de West-Indiën nog in vele opzigten verdedigbaar achtte.

En echter, hoezeer ook deze waardige man zijne stem tegen de slavernij hooren liet, en ijverig medewerkte, om het lot der slaven te verbeteren en plannen tot hunne vrijmaking aan de Regering voor te stellen—toch was het nog aan hem te zien, dat het verkeer sedert zoo vele jaren in een land, waar de slavernij tot eenen geregelden maatschappelijken toestand behoort, niet kan nalaten het gevoel op dit punt eenigzins te verstompen. Ja, ik werd op nieuws bevestigd in de overtuiging, dat men, levende onder eene dusdanige atmospheer, zich niet, of ten minste zeer moeijelijk, van haren invloed kan vrijwaren, en dat dien ten gevolge van de gunstige beschouwingen der slavernij in West-Indiën, hoezeer ook geheel te goeder trouw gegeven, nog wel iets af te dingen valt.

Zien wij dit onder anderen uit het volgende:

De reeds meergemelde heer deelde der vergadering eenige fragmenten uit eenen brief van een overheidspersoon in het district Nickerie mede, waarin deze meldde, dat het aldaar rustig was, dat er bijna geene ontvlugtingen van slaven plaats hadden, dat het verbod aan de eigenaars gegeven, om hunne slaven op hunne goederen niet meer eigenmagtig te tuchtigen, goed werkte; terwijl, daar deze tuchtigingen nu door en onder opzigt der policie geschiedden, het lot van den slaaf zeker eene groote verbetering ondergaan had. Evenwel erkende hij toch vernomen te hebben, dat de straffen, op de plantagiën toegediend, nog dikwijls zeer buitensporig waren. Read more

Bookmark and Share

Lammert de Jong ~ Barrières van de Nederlandse nationaliteit

Eerder gepubliceerd in: Constitutioneel balanceren tussen Europa en nationale identiteit. Liber Amicorum voor Willem Pedroli. Symposium op 14 februari 2017, Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties.

Graag buig ik mij kritisch over de stelling, zoals verwoord in de uitnodiging voor het vriendenboek Willem Pedroli [1]: De grondwet zorgt ervoor dat de waarden die gekoppeld zijn aan de nationale identiteit beschermd worden. Wat zijn ‘de waarden van de nationale identiteit’ wanneer ‘de nationale identiteit per definitie meervoudig is, per moment en door de tijd heen (WRR 2007)?’[2] Inderdaad, de nationale identiteit heeft geen vaste inhoud; menigeen heeft daaromtrent een eigen opvatting en gedraagt zich daarnaar; vandaag zó en wellicht morgen anders. Dat geldt ook voor de sterk uiteenlopende impact van ‘Europa’ op de nationale identiteit, de een verlangt ‘meer,’ een ander wil een ‘exit.’ In de uitnodiging wordt de Grondwet gezien als beschermer van waarden die gekoppeld zijn aan de nationale identiteit. Mag dit zo worden opgevat dat de Grondwet een strong box is van welomschreven rechten en vrijheden van Nederlandse burgers, dus van de nationaliteit? Het begrip nationale identiteit is niet eenduidig te vatten. Haalt het daarmee de vaste grond onder de Nederlandse nationaliteit, de grondwettelijke zekerheden, overhoop? Het hedendaagse populisme daagt uit deze grondwettelijke zekerheden met woord en daad te borgen, met andere woorden, gestand te doen, ongeacht de culturele zingeving die en vogue opgeld doet voor de hedendaagse ‘nationale identiteit,’ welke dan ook!

Nationaliteit en nationale identiteit
Het onderscheid tussen de Nederlandse nationaliteit (citizenship) en nationale identiteit wordt gecompliceerd door het begrip ‘burgerschap.’ Daarin wordt zowel de Nederlandse nationaliteit in juridische termen gevat, maar óók wat het betekent een Nederlandse burger te zijn, een duiding van de Nederlandschen volksaard. Daaronder wordt van allerlei begrepen, zoals belangstelling voor de publieke zaak, zorg voor de ander, politieke participatie, maatschappelijke verantwoordelijkheid. Wat betreft het Europese burgerschap gaat het met name om rechten, dus om ‘burgerschap’ in een juridisch formaat. Het Europese volk, oftewel de Europese Demos, wordt tegenwoordig vooral als een problematisch fenomeen gezien, met name vanwege nationale identificaties die ‘minder’ Europa willen, of lidstaten die de grenzen voor moslimvluchtelingen sluiten. Huizinga benoemt in zijn Nederland’s Geestesmerk in wel gedragen taal de Nederlandschen volksaard. Het is verhelderend dit nog eens na te lezen. Hier kan ik niet nalaten Huizinga’s bevrijdende multiculturalisme te belichten: Wij kunnen het vreemde niet weren, en wij willen het niet weren [… ] De internationale penetratie der volkeren gaat, ondanks de ijlende koortsen die het lichaam der wereld schokken, haar gang. Laat haar op dezen onzen bodem vrij doorwerken, en houdt Uw Nederlandsche hoofd koel (Huizinga, 17, 1935).Dit was in mei 1935!

Drie jaar later wordt in de Memorie van Antwoord bij de Nederlandse Rijksbegroting 1938 gesteld: Vermeden moet worden alles wat de strekking heeft duurzame vestiging in ons reeds zo dicht bevolkt land te bevorderen, daar een verder binnendringen van vreemde elementen schadelijk zou zijn voor de handhaving van het karakter van den Nederlandschen stam. De Regeering is van oordeel dat in beginsel ons beperkt territoir voor de eigen bevolking moet blijven gereserveerd.[3] Kort daarna werd de Nederlandse grens voor Joodse vluchtelingen uit Duitsland gesloten.

Lees verder: http://ikkiseiland.com/barrieres-van-de-nederlandse-nationaliteit/

 

Bookmark and Share

  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    Or:
    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    BIC ABNANL2A
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives