The Postman Only Had To Ring Once

mailusWhat a beautiful public love letter to an art that appears to be lost, but not quite. This writer, sharing his thoughts with who knows who, also longs for the intimacy of the exchange of words between two. What strikes me most about this essay are the words: “The day I lost one of J.’s illustrated postcards in the subway on my way home, I was as distraught as I would be now if my hard disk crashed.”

No, I would not say like “my hard disk” crashing. Not that at all. That least of all. That is an anxiety unique to this age of data-exchange, the reduction of all words, whether committed to hard-drive with care or hastily-strung-together, to an assemblage of giga-bytes. That feeling is equivalent to the boss berating you for losing an “important document”, no matter how important to you this hard-drive may be.

I have kept letters that are close to my heart, letters that mark milestones in my life and recollect those in the lives of those for whom I care, those who I remember, whether or not they remember me. I have lost some of these, in the jumble of our “modern” state of statelessness, placelessness. With each loss I knew I had lost a marker. Not that the object itself was a loss it itself. It was a loss because it has meaning in and of itself. The words, which were written with care and thought, sometimes in friendship, at times in love, are irreplaceable in a way that a hard-drive could never be. Letters brought more than news, or, rather, they defined a notion of news that many no longer regard as relevant. The postman only had to ring once.

Dropping these fragments in the subway would mean losing a piece of the dialogue that once existed, a fragment that could not have been spoken in words, and which cannot ever be committed to memory in the way that we can store passwords to social media sites, the literary equivalent of fifty shades of grey. Not even the spoken word can “reveal” itself in the immediacy of dialogue. We need to filter the maelstrom of spoken intonations, throw away thoughts, carelessly aimed barbs, fluff. In other words, we need to “process”, in the pseudo lingo of the day, as if the spoken word is something to receive like a legal brief, rather than to share in a collective act of interpretation.

So perhaps it is not only the written word that is fading, the medium for committing our most intimate thoughts. With that loss we risk losing the art of listening, rather than merely hearing as one does in a noisy room. We have turned listening into hearing, the ear into a portal to matter, and that extraordinary matter into a measurement of our relative sanity. Who has not heard the claim that we use perhaps 12-15% of our brains, “on average”? What better measure of our language of median lines. In this age of brain science thought, itself is losing its tragic quality, as we learn that the biological organ with which we think is also the locus of our deepest emotions, and we again take refuge in “spirit” to quell a fear inspired by our eternal finitude. Hang onto those letters and postcards. The brain has a sell-by date. The words it shapes into a personal declaration between two people do not.

About the author
Prof.dr. Anthony Court – Researcher, Genocide Studies, University of South Africa

Bookmark and Share

sustainablecitiescollective ~ Four Lessons From Beijing And Shanghai Show How China’s Cities Can Curb Car Congestion


Photo: – Photo by Alan Sheffield/Flickr

Although Beijing, China has struggled in previous years to adopt strong transport demand management (TDM) strategies, the city is now looking to expand its TDM policies to combat growing car ownership. 

A century of car-centric urban development has left our cities polluted, congested and searching for sustainable solutions. Transport Demand Management (TDM) strategies can provide these solutions by combining public policy and private sector innovation to reverse over-reliance on private cars. The Moving Beyond Cars series—exclusive to TheCityFix and WRI Insights—offers a global tour of TDM solutions in Brazil, China, India and Mexico, providing lessons in how cities can curb car culture to make sustainable transport a reality.

As China’s GDP has grown, so has the number of cars on its roads. From 2008 to 2010, the country’s vehicle ownership almost doubled, from 38 vehicles to 58 per 1,000 people, and is set to hit 269 vehicles by 2030. This growth in car ownership not only means that the auto industry and infrastructure investments will continue booming, it also means more air pollution, energy consumption and traffic crashes.

Read more:

Bookmark and Share

dLOC ~ Digital Library Of The Caribbean

Silvia Ravelo de Arrom Collection

Silvia Ravelo de Arrom Collection

The Digital Library of the Caribbean (dLOC) is a cooperative digital library for resources from and about the Caribbean and circum-Caribbean. dLOC provides access to digitized versions of Caribbean cultural, historical and research materials currently held in archives, libraries, and private collections.

Read the dLOC Fact Sheet (and more about dLOC), see the dLOC partners, read about dLOC’s Protecting Haitian Patrimony Initiative, or Register for a free mydLOC user account.  Please contact us with any questions.
dLOC is developing a collaborative funding model. Support dLOC financially by becoming an institutional member or a personal member.

Go to:

Bookmark and Share

Het verhaal is nooit af… ~ Een korset met duizenden voedselbonnen


Ills.: Jean Cameron Foto: Lo Andela

“Het is best heftig wat zich allemaal in mijn familie heeft afgespeeld. Mijn opa is Paul van Tongeren. Zijn vader Hermannus van Tongeren jr werd in 1944 met een nekschot doodgeschoten door de Duitsers vanwege zijn verzetswerk. Mijn opa is als tweejarige zijn vader kwijtgeraakt en zijn moeder was zo in shock dat ze niet meer heeft gesproken. Dat vind ik een heel naar verhaal”, vertelt de 12- jarige Sies van Tongeren in het Groningse Haren. Zijn broertje Mart (8 jaar) zit bij het gesprek.

De zuster van hun overgrootvader was Jacoba van Tongeren. Zij was zesendertig jaar toen de oorlog uitbrak en rolde via haar vader, Hermannus van Tongeren sr, generaal en grootmeester in de Orde der Vrijmetselaren, meteen het verzet in. Als oud-militair bracht hij haar militaire beginselen van geheimhouding bij. “Ze is door hem als een jongen opgevoed. Ze heeft als klein kind met hem in de bushbush gewoond in Nederlands-Indië, omdat haar moeder haar niet als kind wilde. Jacoba is waarschijnlijk de enige vrouw die tijdens de Tweede Wereldoorlog een grote verzetsgroep heeft geleid, Groep 2000. Ze was door haar vader getraind om sterk te zijn. Sommige mensen vonden het raar dat een vrouw leidster was van een groep. Maar ik beschouw haar als een stoere vrouw. Ze dacht aan anderen. Dat vind ik bijzonder.”

“Ze droeg een korset met daarin duizenden voedselbonnen. Ze deed net alsof ze zwanger was. De Duitsers stonden voor haar op.”

Groep 2000 werkte met een code die Jacoba van Tongeren had bedacht met het oog op veiligheid. Alle groepsleden, maar ook de vele onderduikers die zij ondersteunde, werden niet met hun eigen naam genoemd maar met een cijfercode. Ook het adres was gecodeerd. Alleen met een sleutel kon je de codes ontcijferen. Uiteindelijk liep het toch mis. Op vrijdag 9 maart 1945 werd het hoofdkantoor van Groep 2000 aan de Stadhouderskade 56 door de Duitsers bezet. Alhoewel Jacoba strikte orders had gegeven dat als er niet op kantoor werd gewerkt, de codesleutel meegenomen moest worden, bevond die zich toch nog op de Stadhouderskade toen de Duitsers er die vrijdagavond binnenvielen. Read more

Bookmark and Share

Newsweek ~ Quora Question: What Is It Like To Live in Hong Kong’s Cubicle Apartments?



Quora Questions are part of a partnership between Newsweek and Quora, through which we’ll be posting relevant and interesting answers from Quora contributors throughout the week. Read more about the partnership here.

Answer from David Yu.

It’s a different mind set. I lived in Hong Kong for 12 years, and in the U.S. for 17 years (different cities/suburban). Most of the cities feel like a giant Monopoly game, but no other city comes close to Hong Kong. Everything is tighter in Hong Kong; it’s important to have a good concept of caching your stuff (not in a computer programming way, but similar).

Read more:

Bookmark and Share

High Amsterdam ~ Theoretische visies op drugs, jeugd en uitgaan


Illustratie Alex Grey ~ Albert Hofman met LSD molecuul

Aan het begin van de twintigste eeuw komt de sociale geschiedenis van drugsgebruik in een nieuwe fase door een toenemende (internationale) politieke belangstelling voor de handel en groeiende zorg over de schadelijkheid van opiaten en cocaïne vanuit medisch oogpunt. Tot in de jaren vijftig werd over drugsgebruikers vooral gedacht in termen van patiënt of delinquent (De Kort, 1995). Aanvankelijk bleef dat zo ten tijde van de opkomst van drugsgebruik door jongeren en jongvolwassenen in Nederland. Maar deze concepten bleken niet afdoende om de steeds snellere verspreiding van drugsgebruik vanaf het eind van de jaren zestig te kunnen begrijpen. Er kwam meer oog voor de betekenis van drugs binnen opkomende jeugdculturen. In de wetenschappelijke ideeën over jeugdculturen kwam de inspiratie aanvankelijk vooral uit het werk en gedachtegoed van Amerikaanse sociologen en later uit de maatschappijkritische benadering van Britse jeugdonderzoekers. Vanaf de jaren tachtig noopten de steeds verdere verspreiding van drugsgebruik, het groeiende palet aan beschikbare drugs en de toenemende differentiatie in leefstijlen van drugsgebruikers tot nieuwe theoretische benaderingen.

Wetenschappers gingen zich afvragen of drugsgebruik nog wel als een subcultureel fenomeen beschouwd kon worden. Tegelijkertijd deden zich krachtige maatschappelijke ontwikkelingen gelden, onder andere in de vorm van economische malaise gevolgd door economische opbloei en globalisering, waardoor steden van karakter veranderden. Jongeren kregen steeds meer eigen territoria, in termen van een verlengde jeugd en ruimte. Jongeren vormden ook in toenemende mate een interessante markt, die op haar beurt weer gestimuleerd werd door tal van technologische innovaties. De plekken waar uitgegaan werd veranderden van donkere kelders in steeds spectaculairdere locaties, die door duizenden, soms zelfs tienduizenden bezoekers werden bezocht. Ten tijde van een groeiende liberalisering van de markt en meer behoefte aan persoonlijke vrijheid nam ook de bezorgdheid toe, die gestalte kreeg in wat wel de ‘risicosamenleving’ wordt genoemd. Al deze ontwikkelingen beïnvloedden de theorievorming over jongeren en drugsgebruik.

Drug, set en setting
De ontdekking van LSD-25 in 1943 door Albert Hofmann heeft er onder andere toe geleid dat wetenschappers in de ‘psychedelische periode’ – vanaf de jaren vijftig tot aan de strafbaarstelling halverwege de jaren zestig – een belangrijke waarde gingen toekennen aan de invloed van de gebruiker (set) en de omgeving waarin drugs gebruikt worden (setting) op de werking van drugs. In de Verenigde Staten, Canada en Europa konden wetenschappers tot halverwege de jaren zestig nog vrij eenvoudig vloeibare LSD-25 bestellen bij de farmaceutische firma Sandoz in Zürich (Hofmann, 1979; Stevens, 1987; Van Ree, 1966). Onderzoekers en therapeuten ontdekten bij LSD-experimenten in een gecontroleerde medische omgeving dat de werking van persoon tot persoon kon verschillen en bovendien beïnvloed werd door omgevingsfactoren (Snelders, 1999).

De waarde van het drug, set en setting model werd door een groeiende groep wetenschappers aanvaard en verder verfijnd door Amerikaanse psychologen als Leary, Alpert en Metzner (Snelders, 1999; Stevens, 1987). In dit model heeft de factor ‘drug’ betrekking op de farmacologische eigenschappen van de stof; die hangen weer samen met de dosis, gebruiksfrequentie en de wijze van toediening (bijvoorbeeld slikken, roken, snuiven, spuiten). De factor ‘set’ verwijst naar kenmerken van de gebruikers, zoals persoonlijkheidsstructuur, verwachtingen ten aanzien van de effecten van een drug, mentale voorbereiding en gemoedstoestand van de gebruiker. De ‘setting’ omvat fysieke, sociale en culturele omgevingsfactoren.

Door de opkomst van de maatschappijkritische tegencultuur in Amerika ten tijde van de Vietnamoorlog werd de setting, die oorspronkelijk alleen werd geassocieerd met de fysieke omgeving, verruimd tot de sociale en culturele context waarbinnen drugs worden gebruikt (Snelders, 1999). Deze aspecten van de context waren in een tijdsgewricht waarin politieke, maatschappelijke en culturele veranderingen zich in hoog tempo voltrokken ook in Europa van belang voor het duiden en begrijpen van de opkomende tegenculturen. Leary’s oproep “Turn on, tune in, drop out” (Leary, 1992) had tot gevolg dat LSD zich ook buiten medische settings in rap tempo verspreidde, voornamelijk onder middenklasse studenten. Het toegenomen LSD-gebruik leidde in de Verenigde Staten tot een golf van ongelukken en al snel ook nationale hysterie. Als gevolg hiervan werd LSD op lijst A van de Narcotic Act geplaatst, waardoor het middel ook niet meer voor wetenschappelijke doeleinden gebruikt mocht worden (Stevens, 1987). In Nederland werd LSD in 1966 verboden, maar in de daaropvolgende jaren werd de drug nog wel toegepast in de therapeutische behandeling van getraumatiseerde slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog (Snelders, 1999).

In deze roerige periode was de jonge Amerikaanse psychiater Norman Zinberg vooral begaan met het lot van opiaatgebruikers. Het viel hem op dat in de setting van het ziekenhuis het gedrag van artsen invloed had op hun omgang met en daarmee het gedrag van heroïnegebruikers. Doktoren kenden vanwege de verslavende werking van opiaten grote aarzelingen om die voor te schrijven of toe te dienen. Over marihuana was bijna niets bekend, laat staan dat men enig idee had hoe om te gaan met een nieuwe groep LSD ‘patiënten’, die niet verslaafd waren aan heroïne maar de mond wel vol had van ‘turning on’. Artsen moesten het antwoord op vragen van verontruste ouders over de werking van psychedelische middelen als LSD vaak schuldig blijven.Het vrij massale gebruik van heroïne door jonge Amerikaanse soldaten in de Vietnamoorlog leidde tot nieuwe inzichten, die Zinberg in de jaren erna met behulp van de theoretische inzichten van Howard Becker (1953, 1963) en het drug, set en setting model verder uitwerkte voor andere drugs dan marihuana en LSD. Read more

Bookmark and Share

  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us:
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives