The Igbo Concept Of Mother Musicianship

Music is a ‘woman’, and intuitive creative management of life is more of a feminine attribute. Music is a communion, a social communion that nourishes spirituality, and manages socialisation during public events. These are some of the philosophical and concrete rationalizations that guided the indigenous categorization of an extraordinary performance-composer irrespective of gender or age as a mother musician as per indigenous terminological evidence in Africa. A composer gestates and gives birth to sonic phenomena.

Musical meaning has been discussed from the indigenous perspective as being based on the factors of musical sense, psychical tolerance and musical intention. The practice of performance-composition has also been identified as processing the realisation and approval of musical meaning as per context. Central to the philosophy of musical meaning as a society’s conceptualization of creative genius are the creative personalities who interpret and extend the musical factors as well as the musical facts of a culture. Such specialists are sensitive to the socio-musical factors contingent on a musical context at the same time as they are the repositories of the theory of composition in a musical arts tradition. Socio-musical factors here categorize those non-musical circumstances of a music-making situation that inform the architecture of a performance-composition; while musical facts are the essential elements of creative configurations that furnish musical arts theory.

Read more

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

Amsterdam gezien door Franse reizigers in de 18e en 19e eeuw

vdHeyden yalepress.yale.edu

Jan van der Heyden (1637-1712)
Ills.: yalepress.yale.edu

Amsterdam: mierenhoop, universeel warenhuis voor specialiteiten, mondiale marktplaats, pakhuis en stapelmarkt van het heelal, ontmoetingsplaats der volkeren. Deze beeldspraak wordt regelmatig gebruikt door Franse reizigers op bezoek in Nederland in de 18e eeuw. De stad wordt ook vaak vergeleken met de antieke handelssteden Sidon en Carthago, met Tyrus en Salente uit de bekende Aventures de Télémaque (1699) van Fénelon, met Babylon of met het eigentijdse Venetië. In de 19e eeuw duiken er af en toe ook nieuwe metaforen op. De romanschrijver Joris-Karl Huysmans bijvoorbeeld ziet Amsterdam als “de diva van Holland”, de “hoofdrolspeelster op het toneel der grote steden”.

Na de Franse revolutie en de tijd van Napoleon is de positie van Nederland en daarmee ook het beeld van Amsterdam grondig gewijzigd. Maar ook de status van het reisverhaal als genre is niet meer hetzelfde. In de 18e eeuw wordt het reisverhaal geclassificeerd als onderdeel van de geografie, een van de categoriën van het vak geschiedenis. Reizigers citeren naar hartelust uit gidsen zoals Les Délices de la Hollande, een boekje waarin Amsterdam, vanaf de eerste editie van 1651 tot aan het einde van de 18e eeuw, met veel bewondering wordt beschreven. Pas in de 19e eeuw gaat het genre reisverhaal, dat altijd al bepaalde mogelijkheden op literair gebied inhield, echt bij de literatuur horen. Reisverslagen zijn dan erg populair, en voor ze uitkomen als boek, verschijnen ze vaak eerst in de vorm van een feuilleton in tijdschriften.

Onder de auteurs van de 19e eeuwse reisverhalen bevinden zich enkele grote sterren uit het Franse literaire landschap: dichters of romanschrijvers als Huysmans, Théophile Gautier, Gérard de Nerval, Victor Hugo en Eugène Fromentin, de historicus Jules Michelet, de filosoof Hippolyte Taine en minder grote, onder wie Maxime du Camp, Louise Colet, Jean Aicard, Emile Montégut, Edmond Texier en Arsène Houssaye. Uit de 18e eeuw kennen we naast grootheden als Diderot, de markies de Sade, Bernardin de Saint-Pierre, abbé Coyer en de dichteres Mme du Boccage, vooral veel volstrekt onbekende auteurs die een reisverslag over Holland hebben nagelaten. Nooit in druk verschenen, maar bewaard in archieven. Opgesteld naar de smaak van hun tijd als iets met wetenschappelijke intentie of pretenties, of volgens het model van de lichtvoetige reisbrieven, waarin eruditie bewust vermeden werd. Maar altijd was er daarbij de bedoeling om een globaal beeld van het bezochte land te geven met informatie over geschiedenis, aardrijkskunde, regeringsvorm, godsdienst, zeden en gewoonten, steden en monumenten. In de 19e eeuw gaat de subjectiviteit van de reiziger een steeds belangrijker rol spelen en de ontdekking van het land gaat meestal samen met de ondekking van de eigen impressies en emoties.

In de 19e eeuw speelt voor reizigers in Holland ook een andere factor een belangrijke rol: de ontdekking of herontdekking van de Nederlandse schilderkunst uit de Gouden Eeuw. Dit aspect is niet afwezig in de 18e eeuw, maar het is vooral vanaf 1795 dat de doeken van de Hollandse school een ongekende populariteit gaan genieten. In dat jaar werd namelijk het schilderijenkabinet van stadhouder Willem V als oorlogsbuit naar Parijs overgebracht en in het Louvre tentoongesteld. Onder de bewonderaars waren leerling-schilders die er schilderijen kwamen kopiëren, maar ook een steeds breder publiek, en omstreeks 1820-1830, met de opbloei van de romantiek, ook kunstcritici. Deze populariteit vond ook zijn neerslag in de literatuur: verschillende Nederlandse schilders, waaronder Rembrandt, zijn de hoofdpersonen in toneelstukken, gedichten en novellen. In deze periode ondernamen veel Fransen een ware pelgrimstocht naar Holland om er de musea en particuliere verzamelingen te bezoeken. Read more

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

Chimamanda Ngozi Adichie ~ The Danger Of A Single Story


Our lives, our cultures, are composed of many overlapping stories. Novelist Chimamanda Adichie tells the story of how she found her authentic cultural voice — and warns that if we hear only a single story about another person or country, we risk a critical misunderstanding.

TEDTalks is a daily video podcast of the best talks and performances from the TED Conference, where the world’s leading thinkers and doers give the talk of their lives in 18 minutes. Featured speakers have included Al Gore on climate change, Philippe Starck on design, Jill Bolte Taylor on observing her own stroke, Nicholas Negroponte on One Laptop per Child, Jane Goodall on chimpanzees, Bill Gates on malaria and mosquitoes, Pattie Maes on the “Sixth Sense” wearable tech, and “Lost” producer JJ Abrams on the allure of mystery. TED stands for Technology, Entertainment, Design, and TEDTalks cover these topics as well as science, business, development and the arts. Closed captions and translated subtitles in a variety of languages are now available on TED.com, at http://www.ted.com/translate. Watch a highlight reel of the Top 10 TEDTalks at http://www.ted.com/index.php/talks/top10

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

Over de rol van ijdelheid in de wetenschap ~ Over Norbert Elias

Omslag & DTP BuroBouws

In 1946 ging ik als student de colleges bijwonen van Professor A.N.J. Den Hollander, toen net benoemd tot hoogleraar in de sociologie aan de Universiteit van Amsterdam. In een van zijn eerste colleges ried hij ons ter lezing de studie aan van een zekere Norbert Elias, getiteld Über den Prozess der Zivilisation. Hij zei erbij: ‘hij is een Duitser van joodse komaf, dus helaas, alle kans dat hij niet meer leeft’. Ik heb zijn raad opgevolgd en daar nooit spijt van gehad.

Als ik zijn studie nu opnieuw beschouw vind ik die weer, of nog steeds, een meesterwerk, handelend over een belangrijk onderwerp, met verve gepresenteerd en, dat vooral, gebaseerd op gedegen en zorgvuldig onderzoek. Geen uitspraak of die wordt onderbouwd door een verwijzing naar de literatuur; het notenapparaat omvat ruim 10 percent van de totale, zo’n 800 pagina’s tellende, tekst. En tenslotte, mij dunkt dat zijn conclusies grotendeels ook nu nog geldig zijn. [1] Ik ben trouwens niet de enige die dit meent. Zo werd ik geattendeerd op een boek uit 2011 waarvan de auteur dankbaar gebruik maakt van zijn inzichten, zoals neergelegd in Über den Prozess der Zivilisation.[2]

In 1933 was Elias verbonden aan de universiteit van Frankfurt als assistent van Karl Mannheim, een in die tijd terecht befaamde socioloog. In januari van dat jaar kwam Hitler in Duitsland aan de macht. Al in maart of april is Elias uit Duitsland vertrokken, toen dat voor joden nog gemakkelijk kon. Hij heeft twee jaar in Parijs gewoond, is daarna naar Londen getrokken. Daar ontving hij van een comité dat joodse vluchtelingen uit Duitsland bijstond jarenlang een schamele toelage.

In precies drie jaar, van zijn acht en dertigste tot zijn een en veertigste heeft hij daar toen zijn meesterwerk geschreven. Een herculische prestatie. Hij had weliswaar geen andere besognes maar aan de andere kant, hij miste daar de steun van een academische instelling. Hij bracht al zijn dagen in eenzaamheid werkend door in het British Museum, dezelfde plaats waar Karl Marx zoveel jaren eerder zijn meesterwerk schreef. In 1938 kwamen zijn ouders, die nog steeds in Duitsland woonden, hem in Londen bezoeken. Een wonder dat hun dat nog gelukt is. Norbert heeft ze gesmeekt om niet terug te gaan en bij hem in Londen te komen wonen. Maar zijn vader zei: ‘mij kunnen ze niks maken, ik heb nooit in mijn leven de wet overtreden, ik heb in Breslau als onbezoldigd adviseur voor de belastingdienst gewerkt, waarvoor ik zelfs een onderscheiding heb gekregen’. Ze zijn in volle onschuld teruggegaan naar hun vertrouwde huis in Breslau. Zijn vader is in 1940 een natuurlijke dood gestorven, zijn moeder is enkele jaren later opgepakt en vermoord. In 1939 kon Elias, nog net voor de oorlog, de twee dikke boekdelen waaruit zijn meesterwerk bestaat, slijten aan een Zwitserse uitgever.

Bovenstaande gegevens zijn voornamelijk ontleend aan zijn memoires, verschenen in: ‘De Geschiedenis van Norbert Elias’, aldaar pp. 93-165: ‘Notities bij mijn levensloop’. Dit boek bevat tevens het verslag van zeven uitvoerige gesprekken met hem over zijn leven: Heerma van Voss, A.J. en A. van Stolk, aldaar pp. 11-92. [3] Die gesprekken hebben plaatsgevonden in 1984, Elias was toen 87 jaar oud. Hij gaf te kennen dat hij nog altijd vond een belangrijke Boodschap voor de Wereld te hebben, waar de wereld helaas onvoldoende naar luisterde. ‘U hebt altijd een opmerkelijk groot zelfvertrouwen gehad’, zeggen zijn gesprekspartners.

Elias: ‘Ik weet niet of het opmerkelijk is, maar ik heb nooit betwijfeld of ik gelijk had.
Zij: ‘Het is toch opmerkelijk als iemand de zekerheid heeft dat wat hij zegt belangrijk is?’
Elias: ‘Ja, maar die zekerheid heb ik en had ik altijd, ook als die inging tegen de mensen die het voor het zeggen hadden. Daar ben ik wel een beetje trots op.’ Read more

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

The Entire Archives Of Radical Philosophy Go Online: Read Essays By Michel Foucault, Alain Badiou, Judith Butler & More (1972-2018)

On a seemingly daily basis, we see attacks against the intellectual culture of the academic humanities, which, since the 1960s, have opened up spaces for leftists to develop critical theories of all kinds. Attacks from supposedly liberal professors and centrist op-ed columnists, from well-funded conservative think tanks and white supremacists on college campus tours. All rail against the evils of feminism, post-modernism, and something called “neo-Marxism” with outsized agitation.

For students and professors, the onslaughts are exhausting, and not only because they have very real, often dangerous, consequences, but because they all attack the same straw men (or “straw people”) and refuse to engage with academic thought on its own terms. Rarely, in the exasperating proliferation of cranky, cherry-picked anti-academia op-eds do we encounter people actually reading and grappling with the ideas of their supposed ideological nemeses.

Read more: http://www.openculture.com/the-entire-archives-of-radical-philosophy-go-online.html

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

Storm en armoede in Nederland

De boom in de tuin kreunt en buigt onder de storm die over de stad raast.
De Volkskrant heeft twee pagina’s ingeruimd voor de langdurige armoede waar een steeds grotere groep Nederlanders de dag mee door moet zien te komen.
Het kabinet Rutte worstelt met de vraag of die Groningers een schadevergoeding moeten krijgen. En wanneer.
Volgens het Sociaal en Cultureel Planbureau lezen tieners steeds minder een boek.

Om te bepalen welke huishoudens arm zijn, hanteert het CBS de zogeheten lage-inkomensgrens. Die grens is afgeleid van het bijstandsniveau voor een alleenstaande in 1979, toen de bijstand uitgedrukt in koopkracht het hoogst was.
De grens wordt jaarlijks aangepast aan de inflatie. In 2016 was de lage-inkomensgrens 1030 euro voor een alleenstaande, 1370 euro voor een alleenstaande ouder met één kind en 1940 euro voor een koppel met twee kinderen.

De NS meldt dat er geen treinen rijden tussen Alphen aan de Rijn en Gouda vanwege een aanrijding met een trampoline.
Vooral de kleine, particuliere beleggers zijn schuldig aan het opdrijven van de prijzen op de Amsterdamse woningmarkt, aldus Business Insider.

Als je op Ikki’s eiland in de bijstand (onderstand) belandt, krijg je als alleenstaande $ 152,- (Euro 124.213) per twee weken.
Heb je recht op AOW (AOV) krijg je zomaar $ 593,- (Euro 484.596) per maand uitgekeerd.

Nu is er ook nog een deel van het centrum van Almere afgezet. En is een harde Brexit een strop voor bedrijven. Denkt KPGM.
Zit ik hier wat te broeden op de vraag waarom een inwoner van Nederland die door historisch toeval op Ikki’s eiland is geboren, geen recht op een volwaardig bestaan heeft. Ondanks al die rekensommen van CBS, Nibud en de overheid.
Gelukkig is de president van de V.S. kerngezond.

Voor meer over Ikki’s eiland ~ Bonaire: http://ikkiseiland.com/

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

Merijn Oudenampsen ~ The Conservative Embrace Of Progressive Values. On The Intellectual Origins Of The Swing To The Right In Dutch Politics

To talk of ideology in the Netherlands is to court controversy. The Dutch are not exceptional in that sense. Ideology is known internationally to have a bad reputation. After all, the word first came into common use when it was employed by Napoleon as a swearword. But the Dutch distaste for ideology seems to have taken on particularly sharp features. The country lacks a prominent tradition of political theory and political ideology research and often perceives itself as having achieved the end of ideology. Taking recourse to Mannheim’s sociology of ideas, I have attempted to contest that image and fill a small part of the lacuna of Dutch ideology studies. The book started out with an attempt to formulate – in broad strokes – an explanation for the peculiarly apolitical atmosphere in Dutch intellectual life.

The relative absence of ideological thought in the Netherlands, I have argued, can be traced back to the historical dominance of one particular form of ideological thought: an organicist doctrine that considers Dutch society as a differentiated, historically grown, organic whole. It considers the state and the media as the passive reflection of societal developments, with elites serving as conduits. Organicism is a sceptical, relativist ideology that stresses harmony and historical continuity. Shared by the twentieth-century elites of the different currents in the Netherlands, this ideology has been depicted as the metaphorical roof uniting the different pillars. It has filtered through Dutch intellectual history in complex forms, to emerge in more contemporary manifestations such as Lijphart’s pluralist theory of accommodation.

The thesis of this book is that this has resulted in a lingering tendency in the literature to downplay conflict, rupture and ideology in Dutch history. And instead to favour more harmonious portrayals of Dutch society developing gradually and continuously as a unity, as an organic whole. When it comes to the Fortuyn revolt, a similar inclination has resulted in depoliticized interpretations of the revolt as the exclusive imprint of secular trends that Dutch politics and media simply needed to reflect. Hans Daalder, the doyen of Dutch political science, argued that there is a political incentive to depoliticize matters in the Dutch political system. In the context of the close relationship between politics and social science in the Netherlands, this has given rise to a paradoxical reality: the more politically involved social science becomes, the more depoliticized it needs to become. Ironically, this means that a more autonomous social science will need to repoliticize its account of Dutch political transformation to some degree. That is what this study has sought to do.

See: https://pure.uvt.nl/Oudenampsen_Conservative.pdf

 

image_pdfimage_print
Bookmark and Share

TED@ BCG Paris ~ Neha Narula ~ The Future Of Money

What happens when the way we buy, sell and pay for things changes, perhaps even removing the need for banks or currency exchange bureaus? That’s the radical promise of a world powered by cryptocurrencies like Bitcoin and Ethereum. We’re not there yet, but in this sparky talk, digital currency researcher Neha Narula describes the collective fiction of money — and paints a picture of a very different looking future.

Neha Narula is director of research at the Digital Currency Initiative, a part of the MIT Media Lab where she teaches courses and leads cryptocurrency and blockchain research. While completing her PhD in computer science at MIT, she built fast, scalable databases and secure software systems, and she spoke about these topics at dozens of industry and research conferences.

In a previous life, Narula helped relaunch the news aggregator Digg and was a senior software engineer at Google. There, she designed Blobstore, a system for storing and serving petabytes of immutable data, and worked on Native Client, a system for running native code securely through a browser.

Go to: https://www.ted.com/neha_narula_the_future_of_money

image_pdfimage_print
Bookmark and Share
  • About

    Rozenberg Quarterly aims to be a platform for academics, scientists, journalists, authors and artists, in order to offer background information and scholarly reflections that contribute to mutual understanding and dialogue in a seemingly divided world. By offering this platform, the Quarterly wants to be part of the public debate because we believe mutual understanding and the acceptance of diversity are vital conditions for universal progress. Read more...
  • Support

    Rozenberg Quarterly does not receive subsidies or grants of any kind, which is why your financial support in maintaining, expanding and keeping the site running is always welcome. You may donate any amount you wish and all donations go toward maintaining and expanding this website.

    10 euro donation:

    20 euro donation:

    Or donate any amount you like:

    Or:
    ABN AMRO Bank
    Rozenberg Publishers
    IBAN NL65 ABNA 0566 4783 23
    BIC ABNANL2A
    reference: Rozenberg Quarterly

    If you have any questions or would like more information, please see our About page or contact us: info@rozenbergquarterly.com
  • Like us on Facebook

  • Follow us on Twitter

  • Archives